İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

İzmir'li çocuk
Gözleri renkli
Anlatma bana o şehri
Hatıralarım var orda
Yanılgılarım
Terkedişler

Mahmur mahmur bakıyordu
Ayrılığın öksüz gözleri
Selamsız sabahsızdı
Çiftime çubuğuma gurbet kuşları
Sarı defter yaprakları kapanmıştı
Özgürlüğün üstüne

ağlamayı değil gülmeyi öğrenmeli her yüz
anarken maziyi
yaşanana her güzel şeyin anısına
biz severken ve sevşirken acı çekmedik ki sadece
mutluluğuda yaşadık değil mi
geceler boyu sevişirken

Yiğit adam gibi adamdır
Tepeden tırnağa yiğit
İlle nasır alması gerekmez ellerinde
Pala bıyık gerekmez
Yiğidin kocaman bir yüreği olmalı
Durmalı dağ gibi

ellerim katilin olacağına
kendi varlığının yokluğu olsun
ayrılık suçsa eğer
failde ben hainde
diz kurşuna beni
asılmak onursuz bence

yanlızlık arkadaşım
hasret kader ortağım
gurbete düştü yolum bu gece
ölçtükçe uzuyor hepsi bu gece
bu gece ölçme beni beni sana getiren yolları
sadece yaşa

Uyuyorum
Uyuyorsun
Memleketim uykuda
Bir resim vardı
Fonda kız kulesi
Arıyorum sevgini

Işığa dönüştün ve gölgeye sonra
Nazlanmadın kollarımda Ah! Gülnihal! ...

Uzattın kollarını taç yapıp boynuma
Gözlerimle sevişti bedenin Ah! Gülnihal! ...

tanısaydım eğer seni
kendi tanıdığım gibi
gideceğini
ve ne zaman geleceğini bilir
gideceğini bile bile
ama ne zaman geleceğini düşünerek ölürdüm

Karanlığa adım atmam demiştin
Oysa yüreğimde ki sevdan
Bir evreni aydınlatacak kadar
Işık yüklü
Ve bir karanlığı yok edecek kadar
Ateşli sıcak ve arzu dolu