İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

ışığını öpeceğim
ışığın yüreğim gibi
bedenine sarılacağım
bedenin mihrabım gibi
ben
ben artık

Şu Kenan ilinde
Bolluk bereket
Bu kuraklık geçer
Ne olur sabret
Ölme sakın
Ölüm...

Sevdim...
Sevdim dedimde
Ne oldu gecelere
Çiçeklerin rengi
Hala simsiyah
Hala kar yağıyor

Tükeneceksin
Bir ışık gibi
Kaynağunda umutlar azalınca
Sevilerin
Arayacaksın
Gözlerinde ışıl ışıl parlayan

Ne ilkbahar ne yaz fayda etmiyor
Ne dua ne niyaz asla yetmiyor
Bir defa gelmesin geri gitmiyor
Ela gözlerinde ayrılık vardı

Sus söyleme sakın ben anlıyorum

Sevda gelir yaka yaka
Yar yoluna baka baka
Şu yürekten aka aka
Taşıracak sel kalmadı

Sıla yası tuta tuta

sarı saçlarını avuçlayacaktım
kara gözlerine gömüp gözlerimi
dudaklarında zamanı sollayacaktım
bir dikenli tel gibiydi ayrılık

Artık suya ihtiyaç yok
Bedenimde...
Bedenim beynimde yok
Bir natürmort tablo gibi aynada
Güneş ışınlarıyla oynayabilir gözlerim
Sen sviyi çizen kadın

Griye dönüşürdü
Gözlerinin yeşili
Tatlı tatlı gülünce
Anlardım beni sevdiğini
İstediğini
Beklediğini

dudaklarda tükenir ıstırap
ıssız bir sokağa
sorarsan ikimizi
eğilde bak bir kere
gördüğün yanlızca
gölgemidir sevdiğin