Nefes kalem, yaşam yazılı sözlük
Dünya saydam tuvalinden bir gözlük
Mizan imtihan hakkında bireysel özlük
Ölüm koşu kulvarın da ki son düzlük
Efor sarfederken gönülden aşıklar
Sönecekse eğer yürekteki ışıklar
Bilmeden aşık, ihaneti kaşıklar
Bu aşk sofrasına, şerh koyuyorum
Gönül mevsiminde esiyor, güzler
Korkutur, sessizlik
Mutmain olmaz yürek
Titretir, atışları
Seğirir göz, ürkerek
Sislerin ardı muamma
Ezanlar okunurken, her alacakaranlığın peşinden
Fecrin sabahıyla başlar, her güne, her bir yaşam
Ayrılırken kimi evladından, kimi sevdiği eşinden
Noktasını koyar ölüm, sessiz şehirde her akşam
Böcekler uyanır, karıncalar yuva yapar toprakta
Sevdamıza ettiğin ihanetin, söyle değdi mi?
İhanetle yüzleşince aynada, seni bildi mi?
İnince yüzüne pişmanlık, gözyaşını sildi mi?
Rüzgardan yolladım selamımı, haberi geldi mi?
Sevda hasreti çekiyorum
Yüreğimde zincir, prangalı
Sessizliğime kurşun sıkıyor
İşaret parmaklı bir el, tabancalı
Kan kaybediyor sevdam
İmara açtım, örselenmiş sevdamı
Senin ellerinde büyüsün istedim
Tadilat gerektiren, bu yaramı
Kökünden kürürsün istedim
Kalp onarmak zordur, mühendis
Tekrar, sıfırdan yarat istedim
Sevdamı anlatmak, o kadar kolay değil
Saygı duy karşısında, önünde eğil
Kalemimi batırdım
Tam yüreğimin üzerine
Sevda mürekkebine bulandı
Sehpanın üzerinde kurudu; sevdan
Su döksem de vazona, dirilmiyor
Terk edip gittim; evi aylar önce
Sevda kapına, buradan girilmiyor
Sevdanı bu çiçeklerde saklamıştım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!