yine sen yoktun bugün,
oysa yüreğimde çocuksu bir sevinçle geldim,
elimde çiçek yoktu ama, sana yazdığım şiirlerimin olduğu defter vardı.
oysa sen yoktun yine;
hasta dediler, işte o an yüreğimden bir parça koptu, gözlerimi kapatıp seni düşündüm
acına ortak olabilseydim keşke, hatta hepsini yüklenebilseydim,
Resmin yoktu ozaman karşımda
Gözlerin yıldızlar kadar güzel
Ve en az onlar kadar uzaktı bana
Öyle uzaktan sevmiştim seni oysa
Oysa gözlerimde bir hüznün kırıntıları vardı
Resmin yoktu o zamanlar elimde
en son ne zaman
sarıldın sımsıkı
bir omuza,
en son ne zaman ağladın doya doya
yada hiç
kurumadı mı?
Zamanla alışıyor insan
Bir boşlukla kalbinde..yaşamaya
Sen şuursuzluk diyorsun;
Ben terkediliş adına...
Aynı şeyden bahsediyoruz
Çiçekli bir bluz ve mavi bir tişört birbirine en çok yakışan
Birde omuz omuza atılmış bir çift kol
Gülümseyen gözler ağlayan kalpleri bastırır bir öz çekimde
Gecenin ışıkları vurur bir göl kenarındaki kafeye
Mutluyum pozları verilir…yeşil bir parmaklığa dayanırken
O geçen günler elbet geri gelir
Ağır basar bazı şeyler, aşk gibi mesela…koyduğunda gönül terazine. Ağır basar kalabilmek gitmenin yerine, gurur ağır basar bazen söyleyemediğin bir ‘ özür’ de…
Söyleyemezsin bazı şeyleri ‘suskunluğun’ ağır basar sevmediğinde… oysa sen sadece ‘yaşamak istediğinde’ ölüm ağır basar en sevdiğine…
Bir söz ağır basar diyemezsin ardından ‘ gitme’, bir ‘göz’ ağır basar bakamazsın geri döndüğünde yüzüne..bazen bir adam ağır basar boyu ‘uzun’ kısa birine…
‘sensizlik’ ağır basar yalnızsam, yanımdaysan ’sarılmak’ ağır basar, ‘sesin’ ağır basar özlediğimde, ‘kavuşmak’ ağır basar yolunu gözlediğimde…
Zamanla soğursun her şeyden, umursamazsın, geç anlarsın yavaş yavaş ve içten gittiğini… son defa kapın çalınır, oysa kapıyı çalanda sensindir içinden kim o diyende…
Giderken bile çok iyi anlaşırsın hiçbir şey söylemeden…susanda sensindir gitme diye bağıranda…
Görmek istemezsin yüzünü oysa görmezceden gelende sensindir deli gibi özleyende…
Bir kitap kapağı gibi, eğri oturalım doğru konuşalım istersen…evet bu defa ben gittim senden, sen bana gelirken yolda karşılaştık, gözlerini kaçırdın benden…bir zamanlar kendini kaçırdığın gibi…
Evet, ben istemedim bazı şeyleri…çünkü gördüm içinden geçenleri.
O yüzden kapattım kapılarımı daha sen çalmadan anılarımı…hiç üzülme, sitemde etme, ikimizde böyle olmasını istedik, kimimiz çok severek kimimiz boş vererek…
Eski bir
Şiir kitabının sayfaları
arasına yazılan
küçük sevgi notları,
Büyük bir aşkın son kırıntıları....
(-ymış meğer)
Vazgeçmek zor değil, vazgeçtiklerim bunu bilir demiş şair…ve devamında vesair.
Hep geride kalan vazgeçilen bilir zaten bu duyguyu, avuçlarını açınca kelebekler uçacakmış gibi durur, öyle kaybolur gider hayatından. Hep diken üstündedir giden oysa, asıl vazgeçen kendi değilmiş gibi beklerde durur… bir ses, bir seda, bir mesaj
Oysa geri almak zordur bir şeyleri, keşke saatleri geri alabildiğimiz gibi alabilseydik bazı şeyleri geri, zamanın kendisini mesela, yaşananları, unutulanları, geride kalanları…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!