Arkadaşlar geldim ben de
Nasıl, koşa koşa hem de
Oynayalım elim sende
Oynamaya var mısınız?
Ya on bir elli ya sek sek
O ekoldü, o bir okul
Nasiplendik, aldık akıl
Ozan Arif diye bir kul
Geldi, geçti bu dünyadan.
Ülkü adlı bir aşk için
Dinleyin; Özlem Özdil
Sazını inletiyor
Allah ne de ses vermiş
Kendini dinletiyor.
’Türkülere Sor Beni’
Memleketin dağı, taşı
Özlenir mi kara kışı?
Tereyağlı ekmek aşı
Hem de nasıl özleniyor.
Yayılırdı davar düzde
Ey bana geç kalan
Ey akılımı başımdan alan
Yüreğim köz
Geçmiyor bir türlü söz
Yandığım, kül olduğum
Hüzünlü şarkılarıma sebep
Gönül ister tek o kızı
Yazmaz ki ilahi yazı
İçinde bir derin sızı
Özler insan imkansızı.
Söyledim ya en derinden
Ben hep böyle düşünmeye başlarım
Hasta mı, sağ mı ki arkadaşlarım
İnanın ahbaplarım, gardaşlarım
Özlüyor be insan memleketini.
Kaderim olmasa hiç sınanmazdım
Her gün buraya geliyorsun
Sen anlatıp, sen gülüyorsun
Hiç komik değil, biliyorsun
Paket yap da evde gülelim.
Bulamadık bir espri yapan
Pamuk helvacı geldi
Yok mu yiyen çocuklar?
Yiyip de bundan daha
Yok mu diyen çocuklar.
Pembe, mavi ve beyaz
Bir tane Pandemik Tırtıl varmış
Ormanda mutlu mutlu yaşarmış
Sürünür dururmuş çoğu zaman
Bazen kalkar, dört nala koşarmış
Tırtıl da koşar mı canım? Koşar!
Hem de nasıl, dağlar, taşlar aşar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!