Ey karanlıkları yırtan hasret
Ey demini saklayan gece
Ve hayalimden öte gitmeyen
Ve beni mutlu etmeyen
Ve ey elleri reyhan kokanım
Ey özlemiyle yakanım
İmkansızımsın demiyorum
Yürek sızımsın diyorum
Gönül sazımsın diyorum
İlla bir yolunu bulurum
Renklerden mavin
Çiçeklerden papatyan olurum
Zerre adaletin yok
Bunu böyle bilesin
Kimine dertsin, kedersin
Yaşarken canından edersin
Çekilmez çilesin dünya
Kimine çalgı çengisin
Böyle basar isek biz
Kalırız oksiyensiz
Parklar olur çamur, iz
Çimlere basmayınız.
Yemyeşil duruyorlar
Bilir misin sen bir yaratık vardı?
Kimse adını ağzına almazdı
Ona daima Üç Harfli derlerdi
O yapacağından geri kalmazdı.
Yemin etmişti yemin Allah'a Cin
En mükemmeli mavinin
Yeşilin en güzel tonu
Huzuru arayanların
En sonuncu istasyonu
İstanbullunun gözdesi
Kaçtığı yer hafta sonu
Denizi başka, sahili başka
Çınarcık Marmara’nın incisi.
Tutulursun geldiğinde aşka
Çınarcık Marmara’nın incisi.
Görmeye değer be aman aman
Aldığım en son buket
Ne de hoştu elinde
Kokunuzu özledim
Senin de ah, gülün de
Güneşi batırırdık
İki elim belinde
Kararımı vermişim
Bir kere yerleşmişim
Artık burada işim
Çınarcık’tan gitmem ben.
Esenköy, Koru ile
Semra, Meral, Zeynep, Yasemin adın
Bir tanecik ip ucu bırakmadın
Çenesiyle öldürmüştü de kadın
Ustaca cinayet süsü vermişti.
Dırdırlarla abluka kurmuştu tam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!