Kader böyle imiş, bu imiş akış
Ummadım ben asla övgü ve alkış
Kimsenin tavuğuna demedim, kış
Sadece kendime oldu zararım.
Zararsız zararsız gezdim, dolaştım
Yollar bozuk her yer yama
Taşlar sıçrıyor hep cama
Bayağı yorulduk ama
Sağ selamet geldik şükür..
Çıktığında otobana
Davranırlar pek yakın
İnanmayınız sakın
Geliyorlar hep akın
Akın sahte gelinler.
Demedi demeyin ha
Şair olmayı ah ne çok isterdim
Dizelerle dile gelirdi derdim
Ben Şair İsmail MALATYA derdim
Şairlik bana da nasip olsaydı.
Aklımda sevgili, dağlarda duman
Şu şairler işi bilse
Bir de seni anlatırdı
Okurdum ben iç çekerek
Hüngür hüngür ağlatırdı.
Dökmeden ağaçlar gazel
Hüzünlenip bazen daralıyorum
Perdemi mehtaba aralıyorum
Kendimce bir şeyler karalıyorum
Şairlik kim, ben kimim be Üstadım?
Meşk olmazsa aşka asla doyulmaz
Sakın düşme tüm dostların yok olur
Sakın düşme dosttan gelen ok olur
Sakın düşme tekme vuran çok olur.
Sakın düşme dışlanır, horlanırsın
Sakın düşme bunalır, darlanırsın
Ne gerek var sokakta dolaşacak?
Hepimiz milletçe evde kalalım
Şimdi virüs herkese bulaşacak
Paniğe gerek yok, sakin olalım.
Maskeler ağızda, açık burunlar
Ayrılığın, yalnızlığın
Oturmanın sabahlara kadar
Ayazlı gecelerde
Kırağılar doğayı bürüyene dek
Tatlı uykudayken börtü böcek
Tüm mutlu insanlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!