Çok sevdim çok dedim, deliler gibi
Gel de beni incit, kır, demedim ki
Yüreğimi sundum, saf ve duruca
Al da yerden yere vur, demedim ki!
İsmail MALATYA sen şiir yazma
İlk kez duydum adını
Tanımam o kadını
Onun da mı kırmışlar,
Kolunu, kanadını?
O da mı aşka yanmış
Gece zifiri karanlık
Yoktu gökyüzünde Ay
Bir deprem oldu
Vay kardeşim vay
Tüm binalar yıkıldı
Söylemesi kolay
Sayacağım şimdi tek tek
İçine az doğra ekmek
Ne leziz olur mercimek
Tabi ki çorbaya devam.
Karalahana ve beyran
Ah bu cumartesiler yok mu
Bir eve hapseden insanı
Bir cam kenarına
Mutluluğa bakan
Oysa ellerin ısıtmalıydı ellerimi
Nasıl da çay kokar, kahve kokar
Semaya kalkacak elim
Rab'be yakaracak dilim
Haydi birlikte gidelim
Ben Cuma'ya gidiyorum.
Gel de kör şeytan delirsin
Cumhuriyet Bayramı
Geldiğinde coşarım
Elimde bayrağımla
İleriye koşarım.
Durmak yok bize asla
Nasıl mutluyum bilseniz
Ulusça mutluyuz, şeniz
Mutlu dağ, taş, ova, deniz
Cumhuriyet yüz yaşında.
Dile kolay, yüz yıl dile
Kaleme gelmeyen
Şiire dökemediklerim de
Var
Susarak anlattıklarım
Göğe direk olur
Aslında bir bilsen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!