İsmail Malatya Şiirleri - Şair İsmail Ma ...

Sigarayı dışla, hayata başla
Söylememiştin, deme sakın bana
Sabahtan beridir öksürüyorsun
İçme şu zıkkımı, diyorum sana.

Üstünde zararlı yazdığı halde

Gidince fark ettim
Yerin dolmuyormuş
Sığlalı ev şahit
Sensiz olmuyormuş.

Sığla ağacının

Sihirli bir lambam olsa
İçinden bir dev çıksa,
Şöyle etrafa baksa
Dilediğimi yapsa.

Neler istemem,neler

Ruhum kimsesiz yetim
Parkta yatan çocuğum
Koluyla burun silen
Mendil satan çocuğum.

Hem suçluyum hem kötü

Karanlık koynuma girdiğinde
Geceye gark olduğumda
Sen gelirsin aklıma
Dokunursun sensiz geceye
Kokun doldu sanırım odama
Geçersin düşlerimin içinden

Seni çok sevdim
Güzel gözlerini
Saçlarını, güzel sözlerini
En çok da sesini sevdim

Sonra mı?
’La havle’ dedi
Gömdü gamzelerinin çukuruna güzelim anıları
Yoksaydı
Yaşanmamış farz etti
Bir kerecik dönüp bakmadı geriye

Uzaktan seviyorum
Yüzünü görmeden
Sesini duymadan
Elini tutmadan
Kokunu almadan
Beline sarılmadan

Sevdiği olmalı insanın
Çağladığı, coştuğu
Soluksuz arkasından koştuğu
Bir köy kızının yastığa işlediği motife verdiği emek gibi
Alın teri kokan
Eski ahşap pencereye hayat veren zakkum gibi

En çok üzeni
Veda edeni
Çekip gideni
Sevdik de sevdik.