Tenini ipeklere saran sevgili
Beni sevdasıyla yoran sevgili
Öyle bir köşede durma ne olur
Okşatma saçlarını resimlerde
Arif olan beni anlar
Yanmasın boş yere canlar
Ölmesin masum insanlar
Bin kere, savaşa hayır!
Kini ve nefreti atsın
Kim bu Sebastian be
Ne iş yapar, ne ayak?
Kim ne derse yapıyor
Yiyecek benden dayak.
Bir sen varsın
Sensiz geçen günler anlamsız
Sensiz hayat çok saçma
Begonyaların açma
Şükretmeyi iyi bilir
Hep karnı tok bu adamın
Seccadesi memleketi
Gurbeti yok bu adamın.
Hesap etmez üçü-beşi
Fark etmez yamaç, dere
Korkmaz gider her yere
Komşudur Peygambere
Şehadete koşanlar.
İmanla yoğrulmuş öz
Etme başkasına muhtaç
Koyma beni, susuz ve aç
Sen hayırlı kapılar aç
Aç Allah'ım, aç Allah'ım.
Tadı yoktur ekmeğimin, aşımın
Öldüğünden beri öz gardaşımın
Anlamı yok baharımın, kışımın
Cennet kapısından geçti şehidim
Bu dünyadan erken göçtü şehidim.
Hedefteyken namlusu
Pusu kurmuşlar pusu
Demek zor bu hususu
Şehidin var Türkiye'm.
Nasıl desem bilmem ki?
Yine gülümser gün
Sabahın ışıkları sızar
Ağaçların dallarının arasında
Öper toprağı, çimleri, çiçekleri
Isıtır denizin serin sularını
Ben mi?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!