Dışım neyse öyle içim
Dışlandım hep hem ne biçim?
Doğru söylediğim için
Dokuz köyden kovuldum ben.
Elif gibi durdum dikçe
Herkesi unuttum bir sen varsın aklımda
Aynı yerindesin yüreğimin
Aldığım kolye boynunda mı bilmiyorum
Gittiğin günden beri gülmüyorum
Biten parfümün boş şişesini atamıyorum
Sen kokuyor
Sonbahar, kış, ilkbahar
Daha sonra yaz gelir
Bir yılda dört mevsim var
Çocuklar bunu bilir.
Her mevsim yaşanası
Düştüğünde başın dara
Anında sen beni ara
Derdine olurum ortak
Çekinme darılırım bak
Dost dostun anlar dilinden
Tutarım hemen elinden
Her gün bir şiirle, endamı arzsın
Kendine özgüsün, edebi tarzsın
Takibin zaruri, adeta farzsın
Dostlar meclisinin cemindesin sen.
Her gece bar müdavimi bey
Dünya sana güzel, işin iş
O yakandaki ruj izi ney
Dünya sana güzel, işin iş.
Ömründe çalışmamışsın hiç
Dünya gelip geçme yeri
Sıra ile geçiyoruz
Ölümü bir şerbet gibi
Birer birer içiyoruz.
Menzile doğru ileri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!