İsmail Malatya Şiirleri - Şair İsmail Ma ...

Yandı ömrüm cayır cayır
Kimseden görmedim hayır
Mecburiyet değil, hayır
Yalnızlığı tercih ettim.

Yanlış kalpte olmaktansa

Altmışevler, sahil
Ve yürüyüş yolu
Benim yalnızlığım
İnsanlarla dolu
Kadınlı, erkekli
Tıklım tıklım

Karışan yok, eden yok
Niçin? Nasıl? Neden? yok
Bırakıp da giden yok
Yalnızlık gibisi yok.

Yalnızlık kadermiş
Hüzünmüş, kedermiş
Ömrünce gidermiş
Dert içmek, kanmakmış.

Ölmekmiş yaşarken

Duvarlar sana bakar
Derin bir özlem yakar
Ölsen cesedin kokar
Yalnızlık zor be Ustam.

Edindim ben bu huyu

Kime dersin acını?
Yalnızlık zor kardeşim
Kim verir ilacını
Yalnızlık zor kardeşim.

Sultanlık falan filan

Aşk denen sorundasın
Ateşin korundasın
İnanmak zorundasın
Yanılıyor be insan.

Hayat omzumda olur yük
Güneş mahsun batar, boynu bükük
Akşamın nabzı düşük
Yıldızlar sönük
Gece giyer siyahını
Dinler benim eyvahımı

Büyüdüğünde öğretmen
Ol, diyor annem ve babam
İnan ben de istiyorum
Onun için büyük çabam.

Çocukların yüreğine

Ustam sen çok şey bilirsin
Birazını bana öğret
Öğrenmenin yaşı yoktur
Muhtacım ben sana öğret.

Çok sevdikçe terk edildim