İstemem gül yüzün solsun
Kıymetlimsin biliyorsun
Doğum günün kutlu olsun
Ömrünce hep mutlu yaşa.
Şiir yazdım, oldun esin
Nasıl olur doğum sancısı
Dayanılır gibi mi acısı
Neler hissettirir ağrısı?
Biz bilmeyiz
Papatyanın sarısı
Ömrümüzün yarısı
İçeyim doya doya
Çaya, bir bardak suya
Nasıl derin uykuya
İhtiyacım var doktor.
Çeksem gitsem bir yere
Karasızdım önceden
Bilmiyorum ki neden?
Öyle bilip bilmeden
Bir meslek adı derdim.
Biliyor musun neden?
Nereye kadar uzaktan bakınacağım
Uzatsam elimi dokunacağım
Bir adımlık mesafen
Bir nefeslik
Gel gör ki
Gitmek istiyorum, gidemiyorum
Dışım neyse öyle içim
Dışlandım hep hem ne biçim?
Doğru söylediğim için
Dokuz köyden kovuldum ben.
Elif gibi durdum dikçe
Denizden bize doğru
Serin rüzgar esiyor
Vuruyor yüze doğru
Adeta buz kesiyor.
Herkesi unuttum bir sen varsın aklımda
Aynı yerindesin yüreğimin
Aldığım kolye boynunda mı bilmiyorum
Gittiğin günden beri gülmüyorum
Biten parfümün boş şişesini atamıyorum
Sen kokuyor
Sonbahar, kış, ilkbahar
Daha sonra yaz gelir
Bir yılda dört mevsim var
Çocuklar bunu bilir.
Her mevsim yaşanası




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!