Sen şiirsin, sen şarkısın, güftesin
Gönlümü coşturan sözsün sevgilim.
Beni benden alır o güzel sesin
Yüreğimi yakan közsün sevgilim.
Yaz biter
Kışa döner sonbahar
Önce kurur, sonra savrulur
Hırçın bir rüzgarla
Dans ederek
Yaprak tutunduğu daldan
Yağmurdun, coşmuştu bu sevda çölü
Çoktan solmuştur şimdi,vazoda ölü
Son doğum gününde aldığım gülü
Unutma sevgilim, aşkım unutma.
Taşıyamaz oldum
Kuşların kursaklarına doldurdum
Özlemini
Yüreğimde taştıkça
Efkarlanıyorum
Bir sigara yakıyorum
Yine sen varsın gülüm
Gönlümün yücesinde
Bu şiir senin için
Mevcutsun hecesinde
Masallar ülkesinin
Devinde, cücesinde
Hayat ne gösterir, bilinmez
Yazılmışsa eğer, silinmez
İnsan çepeçevre kuşanır
Zamanı gelince illa yaşanır
Ben sana aşıkken deliler gibi
Zalimler mutluluk dilemediler
Sevdamı dağlara yazsam da boşa
Sevgiden yoksunlar, bilemediler
Ahım var onlara, beter olsunlar
Allah koymadı ki gülemediler.
Kıyılarına sığınan mülteci kalbim
Sevgiye muhtaç bir firari
Gözlerine tutsak oluşumdandır ki kimliksizim
Gök yüzüne gönderdiğim dualarımın cevabı SEN oldun
Yüreğim gülüşlerinde canlandı
Heyecanlandı da heyecanlandı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!