Yeri asla dolmuyor
Gönlüm huzur bulmuyor
İnan böyle olmuyor
Acil unutmam lazım.
Gözlerimde bir perde
Diyorsun bir şey öner
Açken sen sen değilsin.
Köfte, hamburger, döner
Açken sen sen değilsin.
Bu işin ölçüsü var
İyilik sağlık, ne olsun enişte?
Bıraktığın gibiyim, aynen devam
Geçinip gidiyoruz, hayat işte
Ben adamın dibiyim, aynen devam.
Dedesi at otlatmış
Evi, otlağı satmış
Abi hepten oynatmış
Adam köyü satıyor!
Tükenmiş kuzu, koyun
Adım İsmail, soyadım MALATYA
Merak etmiş dostlar, acep nerdenim
Sivas’ta açtım gözümü dünyaya
Yiğidin harman olduğu yerdenim.
İlçem de Yıldızeli, bu arada
Canın çok yanmış belli
Kirli aynalar arkasında
Kan kusmuşsun
Ve kızılcık şerbeti içtim, demişsin
Hangi sokaklar söküp aldı
Meleksi yüzünden gülüşlerini
Sevmiyorsan çiçekler
Hayvanlara merhametin yoksa
Komşun açken karnın toksa
Okumuyorsan eğer
Ruhun müzikle coşmuyorsa
Bacakların muhtaçlara koşmuyorsa
Bülbül dikenden yaklaşamaz güle
Dertlerle uğraşır Krallar bile
Bir tek sen mi çektin dünyada çile
Herkesin hayatı bir ağır roman.
Bakar sırayla hepsinin kartına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!