Yüzüne baktıkça
Huzur bulduğum
Gözlerin gökyüzüm
Sen en masum yanım
Düzeliyor miyim, alışıyor muyum?
Onun bile farkında değilim
Haklılığımı kanıtlamaya çalışmak mı?
Altı ay önce ondan da vazgeçtim
Kimsenin beni anlamasını da beklemiyorum
Güven duygumu elimden alanların dönmesini de beklemiyorum
İlk aşkınla anılıyorken adın
Kavuşmanın fırsatını kolladın
Son gemiyle giderken el salladın
Sus yüreğim, artık susma zamanı.
Mecnun Leyla'nın peşinde dolaşmış
Kumlarla dolu deryaları aşmış
Aşkı için nefsi ile savaşmış
Çöllerde kahır çekene su verdim.
Aşka dair olmalıdır sözcükler
Susuz günler pek de yakın
Kapıya dayandı bakın
Bunu bir kafaya takın
Suyu boşa harcamayın.
Aşağıda sular dizden
Eser rüzgar serin serin
Dalar uzaklara gözlerin
Üşür kabin, ellerin
Dökülen yapraklar arasında
Tutarsın sevgilinin sıcacık ellerini
Sonra avuçlarına alır ellerini
Dokundun kalbime ram oldum
Ruhum ruhuna denk
Allah'ım nasıl bir ahenk
Gözlerinin kahvesi
Gözlerimin önünde
Sabırla
Gerekiyorsa Yavuz
Yunus olmalı bence
Son Peygamber kılavuz
Yol gösteriyor gence.
Yoksula eğilmezsen
Ne geril ne ger
İlerleyiver
İneceğin yer
Sonraki durak.
Başımda durma
Sen ellerin olduktan sonra
Ben suskunum, suskun bu şehir
Gözüm yaşla dolduktan sonra
Bu sana yazdığım son şiir.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!