Ne mutluluk görmüş ne de gülmüştü
Yıllar önce uzaklardan gelmişti
Sevdiği kız başka birine gitmiş
Kahretmiş, memleketi terk etmiş
Sahilde bir barakada yaşardı
Herkesin yardımına koşardı
Islanırsan kırk ikindi sağanaklarında
Havaların ısındığını hissettiğinde
İliklerine, hücrelerine kadar
Ağaçların rengaren çiçek açtığını gördüğünde
Ve sapsarı, koyun gözlü papatyalara
Baktığında, kokusunu içine çektiğinde
Güneş dağların arkasına zula
Gün biter
Gözlerin aydınlatır geceyi
Hasret kaldığım
Gülüşün kalır bende
Tıpkı sen misali sürüklenir bulutlar
Etrafınızı sevgiyle kuşatın
Kalbinizde hep sevgiyi yaşatın
İyilik edin de denize atın
Balık bilmezse Halik bilir, derler.
Attılar ağlarını
Vira bismillah
Sabır küpü balıkçılar
Nasip deryasında
Ayın şavkı şakaklarında
Yağmur ıslatırken karanlığı
Kalpler dengini bulurken
Dalgalar aşkla vururken
Dipte inciler dururken
Balık çöle aşık olur.
Taliplilerini takmaz
Güneş gün boyu açar da
Yosunu solmaz denizin
Balıklar da ağlar elbet
Haberi olmaz denizin.
İçinde cihanı besler
Kimi ağaç çiçek açmaz
Kimisi yapraklı, dallı
Kimi insan çile çeker
Kimisi doğuştan ballı.
Kimi kentler viranedir
Hem de nasıl bir bilseniz
Bana acil para lazım
Şöyle helalinden temiz
Bana acil para lazım.
Kulaklarım her an seste
Çiçeğini kokladım
Baş ucumda sakladım
Kendime yasakladım
Bana artık gülmek.
Sabahın körü, erken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!