Sevmiyorsan çiçekler
Hayvanlara merhametin yoksa
Komşun açken karnın toksa
Okumuyorsan eğer
Ruhun müzikle coşmuyorsa
Bacakların muhtaçlara koşmuyorsa
İnsanlık yolunda yürüyorken ben
Taktılar çelmeyi, düştüm, ağladım
Yılmadım zulümden, çıkmadım yolumdan
Toparlandım, kalktım, koştum ağladım.
Şiir yazdım, yazma deyip yaktılar
Yükseldi Ata''nızın heyecan dolu sesi
Kalmadı Çankaya''nın üstünde zerre sisi
23 Nisan günü Türk''ün Millet Meclisi
Ayakta alkışlanıp, açıldı coşku ile.
Kurtarmanın zamanı gelmişti güzel yurdu
Kaç yıl oldu bilmem kaç
Kalbim sevgiye muhtaç
Bir bilsen ki nasıl aç
Aç Allah'ım kapı aç
Bir kere ne olursun
Geciktim her şeye biraz
Okula, dershaneye
Vapura, tramvaya
Eve, işe
Yaşamaya şu hayatı
Anı dolu dolu
Ufak yanlışlarımı
Bağışla yahut görme
Hatasız kul mu olur?
Aşkıma zarar verme.
Akıllı ol sevgilim
Akıl verme, para lazım üstadım
Bugüne dek yol gösteren çok oldu
İyi günde Ağa-Paşa'ydı adım
Düştüğümde sevdiklerim yok oldu.
Böyle iyi, boş ver beni, alıştım
Aklımdan geçme, istemiyorum
Aklım yol geçen hanı değil
Gel tut artık elimi
Bitir özlemini
Ya otur dizimin dibine
Ya da aklımdan geçme
Kavuşmak mı diyorsun?
İşte o bir muamma
Dokunmadan da aşklar
Yaşanmıyormuş sanma
Sen başka şehirdesin
Ayrıyız gerçi ama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!