Kamaştırmasınlar gözlerimi
kokmasınlar sevgili sevgili
Pencerem mi var
Masam mı var
Vazom mu var onları koyacak?
Sevgilim de yok bu şehirde
Keşke hiç tanımasaydım, desem
Diyemiyorum, sevmeyi senden öğrendim
Ayaklarımı kestin yerden
Hem o muhteşem günlere ayıp olacak
İyi ki tanıdım desem
Bırakıp gittin, koydun boynu bükük
Adını rast gele koymadım yavrum
Sevgiyle bakışın, gözlerin Şiir
Bir kötü sözünü duymadım yavrum
’Canım babam,’ demen, sözlerin Şiir.
İsmail MALATYA’m değil hiç yorgun
Yalnızlığım içime
Bağdaş kurdu oturdu
Yüreğimin suçu ne?
Günden güne bitirdi.
Şiirdir kimi zaman
Tercümandır derdime
İnsan yeşile, denize aşık
Yıldızlara tutkun
En çok göğe vurgun
Sonra sevgilinin güzel gözlerine
Şarkıya, saza, fasıla
Şiire aşık
Gözlerin bana yazılan şiirlerin oldu
Ben de onlara yazdım
Aşk kokan şiirleri
Ve onları dize dize
Geminin limandan uzaklaştığı
Okyanuslara gittiği yerdeyim
İnsan yüreğinin nasırlaştığı
Aşk ve şiirin bittiği yerdeyim.
Her yüzüne güleni dost sandığı
Kitaptır o okunur
Şiiri seven kadın.
Yüreklere dokunur
Şiiri seven kadın.
Bakışları dirayet
Aylardan Nisan'dı
Hava açık, gün güzel
Oturdu adam denize karşı
Martılara beste yapmak geldi içinden
Sonra şiir yazmaya karar verdi
Karşı kıyıdaki sevdiğine
Kalbimi söküp gittin ya
Şiirler yazdım özlemle
Kalbimin yerine doldurdum
Sana yazdığım şiirler ve ben
Geceler şahit
Ölsem yarın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!