İsmail Malatya Şiirleri - Şair İsmail Ma ...

Canın çok yanmış belli
Kirli aynalar arkasında
Kan kusmuşsun
Ve kızılcık şerbeti içtim, demişsin
Hangi sokaklar söküp aldı
Meleksi yüzünden gülüşlerini

Affet sevgilim
Sevdana batmışım diz boyu
Ya elimden tut
Ya üstüme toprak at

Bu kulun kapındadır
'Affeyle Allah'ım,' der
'Sen bizim hakkımızda
En hayırlısını ver.'

Duruşuyla durdu nabzım
Saçlarının dalgasında boğuldum
Bir bakışıyla esti sevda yelleri
Bir gülüşüyle koptu fırtına
Bir çift sözüyle yandı bu yürek
Candan öte can

Bilesin ey güzel bu deli gönlüm
Bir yabancı gibi dursan da sende,
Beni hakir görüp böbürlenerek
Kibirden kendini kursan da sende.

Ne yapsam vazgeçmez sendedir gönlüm

Dizeler bir kez pişmeyegörsün
Dalgaların dövdüğü taş olur
Yüreğe şiir düşmeyegörsün
Göklerde kanat çırpan kuş olur.

İlham gelince sevdaya kanar

Kimi kapkara zifir kor
Git uzun gecelere sor
Kimi demiş, ölmekten zor
Aşk yaşanır anlatılmaz.

Doğru, yaşayanlar bilir

Dertlerim deste deste
Gönül denen kafeste
Dilimde dertli beste
Söyler söyler dururum.

Aşkı yazan yasaya

Bir boşlukta bulunmayın
Üstünüze alınmayın
Ne kadar var ise hain
Hayatımdan çıkardım be.

Beni üzüp yoranları

Toplumu bölmeye çalışanların
Çoğunu arkadaşlıktan çıkardım.
Ve nemalanmaya alışanların
Çoğunu arkadaşlıktan çıkardım.

Yaptıklarına bir bakın şunların