Sevmek şiir yazmak gibidir
Özen ister, ölçü ister
Duygu yüklü olmalı
Kimi zaman romantik
Bazen coşturmalı
Kesmeli ayaklarını yerden
Sıcak rüzgarları sevmem ben
Kuzeybatı yönünden esen karayeli
Kuzeydoğudan esen poyrazı
Güneybatıdan esen lodosu
Keşişlemeyi, yıldızı
Karadan denize esen rüzgarı
Sevmeyi bilmeyenler
Size diyorum, size
Nasıl insanlarsınız?
Gelin be kendinize!
Hiç tafra atmayınız
Laf taşıyandan uzak dur
Güvenilir sırdaşı sev
Vefasızlar kıymet bilmez
Sana sadık yoldaşı sev
Senden olan seni anlar
Efeyi sev, dadaşı sev
Tez harcadım, gençliğimi bitirdim
Mutluluk bulduğum bir gün olmadı
Ümidimi yıllar önce yitirdim
Kaybedecek hiçbir şeyim kalmadı.
İşte böyle ben sıfırı tükettim
Gidince fark ettim
Yerin dolmuyormuş
Sığlalı ev şahit
Sensiz olmuyormuş.
Sığla ağacının
Sihirli bir lambam olsa
İçinden bir dev çıksa,
Şöyle etrafa baksa
Dilediğimi yapsa.
Neler istemem,neler
Sadece yaşadıklarım mı yaktı içimi
Kimi zaman yıkıldım adeta
Yaşamadıklarım da acıttı canım
Gidemediğim yerler oldu
Özlem duyduğum
Karşılıklı oturup konuşamadığım
Yaş dediğin nedir ki
Bir sayıdan ibaret
Tazecik bir ruhum var
Olsun saçımda aklar
Yaşanmışlık, tecrübe
Yüzümdeki her bir iz
Rakam değil, gerçek yaşlar
Ötmez olur artık kuşlar
Çıkılmaz olur yokuşlar
Yaşın kırkı aştığında.
İki hane, birinci dört




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!