Güçlü insanlar yalnızmış
Kandırmayın kendinizi
Yalnızlık Allah''a mahsus
Terk ettiler resmen bizi.
Karşılıksız sever iken
Sivil Savunma her an
Hazırlıklı bulunur
Bizleri can kaybından
Ve mal kaybından korur.
Savaşta ve barışta
Üzgündün, kırılmıştı sanki
Kanadın, kolun
Tıkanmıştı umuda dair yolun
Kalbin tarumardı ve mutsuzdun
Sonra gözlerine baktım
Birkaç dörtlük yazdığımda
Dertlerim bitti sanırım
Hislerimin oyununa
Nasıl olur aldanırım.
Gelir ilham denen peri
Gidersen şair olurum
Kalırsan senin
Yazdırma şiir
Celladım olma benim
Kokun kokuma sinsin
Değsin tenime tenin
Sanma ki bu aşkım pazara kadar
Son nefes gelmeden bitmez sevgilim,
Yüreğim sevdiyse mezara kadar
Bu adam ölmeden bitmez sevgilim.
Bir kere kaşını çattırmam senin
Gözlerine bakıp dalamadığım
Ellerinin sıcaklığını hissedemediğim
Boynundan öpemediğim
Kokusunu ruhuma çekemediğim
Yüreği yüreğime korsan yar
Bilirim dünyada benim değilsin
Dolaşırdık el ele
Mevlana'da, İstasyon Caddesi'nde
Sonra çıkardık Sivas Kalesi'ne
Salkım söğütlerin, çamların serinliğinde
Gözlerinin derinliğinde
Bir semaver yaptırırdık
Elleri nasır olmuş,yatağı hasır olmuş
Sabah akşam tarlada günleri asır olmuş
Irgatlık ede ede adeta esir olmuş
Her günü perişan her günü yaslı
Gülmemiş ki kaderi, ne yapsın ki Sivaslı.
Yalnızlığım içime
Bağdaş kurdu oturdu
Yüreğimin suçu ne?
Günden güne bitirdi.
Şiirdir kimi zaman
Tercümandır derdime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!