Adım İsmail, soyadım MALATYA
Merak etmiş dostlar, acep nerdenim
Sivas’ta açtım gözümü dünyaya
Yiğidin harman olduğu yerdenim.
İlçem de Yıldızeli, bu arada
Canın çok yanmış belli
Kirli aynalar arkasında
Kan kusmuşsun
Ve kızılcık şerbeti içtim, demişsin
Hangi sokaklar söküp aldı
Meleksi yüzünden gülüşlerini
Bu kulun kapındadır
'Affeyle Allah'ım,' der
'Sen bizim hakkımızda
En hayırlısını ver.'
Bülbül dikenden yaklaşamaz güle
Dertlerle uğraşır Krallar bile
Bir tek sen mi çektin dünyada çile
Herkesin hayatı bir ağır roman.
Bakar sırayla hepsinin kartına
Ne zaman ki bir tanem
Sensiz kaldım ağladım
Boynuma sarıldığın
Resmi aldım ağladım
Hep bizim şarkımızı
Çaldım çaldım ağladım
Yıllar sonra yolum düştü sılaya
Önce bir fotoğraf çektim ağladım
Viran olmuş güzel güzel konaklar
Baktıkça içimi çektim ağladım.
Özlem biter, insan başka ne diler?
Nedir bu ağlamaklı hal, dediler
Eline sazı artık al, dediler
Şimdi kafana göre çal, dediler
Bizim şarkımızı çaldım ağladım.
İsmail MALATYA’m vurdum teline
Kesinlikle vardır insani yanı
Ağlamak sakinleştirir insanı
Göz yaşları hislerin ifadesi
Yüreğin yanaktan süzülen sesi
Ağlamak Allah'tan kula hediye.
Kim demiş erkekler ağlamaz diye?
Doğunca başladım hayatla harbe
Hep yenilen oldum, ne şansım var be
En sevdiklerimden yedikçe darbe
Ağlamak geliyor içimden böyle.
Bir çöl düşün yarılmış toprakları
Diz çök, gel yanıma, yaklaş iyice
Dinle neler neler anlatacağım.
Dökmek istiyorum içimi sana
Ağlayıp seni de ağlatacağım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!