Gün batınca bir ses düştü
Sokakğıma
Karanlıktan önce
Derinden eyvah!
Eyvah!
O ses geceden de siyah
Her şarkı çok etkiler de
Bu şarkı bitirdi beni
İliklerime işledi
Maziye götürdü beni.
Asla uyumak yok, dedim
Baklasının, darısının
Bizim köyün yarısının
Rahmetlinin karısının
Ahı gitmiş, vahı kalmış.
Teyze oğlumuzun Yaman
Sevmiyorsan çiçekler
Hayvanlara merhametin yoksa
Komşun açken karnın toksa
Okumuyorsan eğer
Ruhun müzikle coşmuyorsa
Bacakların muhtaçlara koşmuyorsa
Bülbül dikenden yaklaşamaz güle
Dertlerle uğraşır Krallar bile
Bir tek sen mi çektin dünyada çile
Herkesin hayatı bir ağır roman.
Bakar sırayla hepsinin kartına
İnsanlık yolunda yürüyorken ben
Taktılar çelmeyi, düştüm, ağladım
Yılmadım zulümden, çıkmadım yolumdan
Toparlandım, kalktım, koştum ağladım.
Şiir yazdım, yazma deyip yaktılar
Ne zaman ki bir tanem
Sensiz kaldım ağladım
Boynuma sarıldığın
Resmi aldım ağladım
Hep bizim şarkımızı
Çaldım çaldım ağladım
Yıllar sonra yolum düştü sılaya
Önce bir fotoğraf çektim ağladım
Viran olmuş güzel güzel konaklar
Baktıkça içimi çektim ağladım.
Özlem biter, insan başka ne diler?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!