Ne sen sor, ne ben söyleyim
Ya dostum, aynen öyleyim
Değer verince kaybedenlerden oldum
Gücüm tükendi
Mutlu olmaktı amacım
Arttı eksilmedi acım
Sanki varmış gibi gücüm
Çile çekmeye başladım.
Mutluymuş gibi göründüm
Bilseydim ayrılık denen denize
Yüzmeyi bilmeden inan dalmazdım
Daha çok dinlerdim, az konuşurdum
Gurbet ellerinde yalnız kalmazdım.
Pişmanım desem de bundan sonra boş
Yapayalnız kalmışken
Hüzünlenip dolmuşken
Ağlamaklı olmuşken
Bırakın ağlayayım.
Heveslerim hep yarım
Koyma beni buralarda be gülüm
Bir yalnızlık, bir ayrılık, bir ölüm
Bana senden kalır üçü hediye
Gidecektin neden sevdin, ne diye?
Kaybetmek için çok sevmemiştim ben
Bakmasaydın gözlerime hiç madem
Neler var be abla neler
Bir alana, bir bedava.
Şu tropikal meyveler
Bir alana, bir bedava.
Veresiye ya da peşin
Dostlara kanattım, koldum
Onlara yoldaştım, yoldum
Dertlerine ortak oldum
Bir anlayanım olmadı.
Yakınımdakiler hele
Bir annem vardı benim
En çok beni severdi
Karşılık beklemeden
Bana ömrünü verdi.
Öptüm gülüşlerini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!