Dağların ardı karanlık, ıssız
Günlerdir açım, günlerdir susuz
Koştum gece, gündüz kaldım uykusuz
Gittim yar yüzüme dönüp bakmadı.
Nereden düştüm ben bu sevdaya
Dertler bırakmıyor yakamı
Çilelere karışıyorum
Ne olsun be, iyi diyelim
Yaşamaya çalışıyorum.
Bugün de aynı dostum dün de
Vatan değdi ayağım, senin dört bir yanına
Doldu gözüm, sarsıldım, uğrayınca Van'ına
Baykuşlar yuva yapmış, obasına, damına
Boşaltmışlar şehri, batıya gitmiş çoğu
Virane olmuş, virane, şu cennet doğu.
Uçurumun kenarında dururken
Sevenler bir adım öne, dediler
Aşkımızı kalbimizde korurken
Adım atın aynı yöne, dediler.
Yanmayın dünyada göz göre göre
Bir, iki, üç, dört, beş
Elliye kadar saydım
Önüm arkam
Sağım solum sobe
Dertler saklansın
Çile çektiğim günler
Yok istemem, çay doldurma
Kahve mi? Kalsın
Ne yapayım sen varsın
Boş ver onları
Gel yanıma
Sokul şöyle
Kamaştırmasınlar gözlerimi
kokmasınlar sevgili sevgili
Pencerem mi var
Masam mı var
Vazom mu var onları koyacak?
Sevgilim de yok bu şehirde
Keşke hiç tanımasaydım, desem
Diyemiyorum, sevmeyi senden öğrendim
Ayaklarımı kestin yerden
Hem o muhteşem günlere ayıp olacak
İyi ki tanıdım desem
Bırakıp gittin, koydun boynu bükük
Eser rüzgar serin serin
Dalar uzaklara gözlerin
Üşür kabin, ellerin
Dökülen yapraklar arasında
Tutarsın sevgilinin sıcacık ellerini
Sonra avuçlarına alır ellerini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!