Ne yapsam bir türlü gülemiyorum
Sorma be, kendime gelemiyorum
Nereden başlasam, bilemiyorum
Anlatmakla bitmez, uzun hikaye.
Mutlu insanlara özendim durdum
Umut
Fakirin ekmeği
Damardaki kan
Candan öte candı
İnancın karanlıktan
Elini uzatması
Umut var her zaman, bitmedi zaten
Ayazdan, borandan yaza umut var
Son bulur hüzünler, ağıtlar, matem
Güfteye, şarkıya, saza umut var.
Umut kesilmezmiş çıkmamış candan
Tam unuttum dersin
Bir ses duyarsın
Kulakların şenlenir
Bir şarkı çalar
Umrumda mı ki nerdesin
Unutuldu kokun, sesin
Açtığın kalp yarasını
Gözlerinin karasını
Gamze gamze gülüşünü
Leylak leylak gelişini
Unutma, hayatından bir bir
Yüreği yetmeyenler çıkacak, dedi Şair
Bakmaya bile kıyamadıkların vesair
Dünyanın kuralı bu
Yaşanacak hayata dair
Vesaire vesair
Mütevazi olmaya çalışırım yıllardır
Hayata dair bitmez sualim sorgularım
Şu dünyada en fazla
Kendimi sorgularım
Gece yattığım zaman
Vicdanım gelir dile
Bari sen beni yorma
Yeter başka soru sorma
Götür bu şehirden
Kır dümeni kaptan
Sevginin olduğu yere
Gönlün huzur bulduğu yere
Artık özlemin son bulsun, ne olur
Ayrılma yanımdan hep benimle dur
Ömrüm geçti hayalini kur da kur
Masmavi gözlerinle derinden vur
Dünyam yalnız seninle güzel olur
Su serp yanan sineme, serinden vur
Çevir başını bu yana
Bak gözüme gözüme
Uzak durma otur şöyle
Vur dizini dizime.
Bırak artık izimleri




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!