İsmail Hakkı Gülbahar Şiirleri - Şair İs ...

Ne dilek tuttuysam biri olmadı
Oyüzden birkere yüzüm gülmedi
Başımı koyacak omuz kalmadı
Koskaca dünyda yapa yalnızım

Uzattığım eller havada kaldı

YALNIZIM YALNIZ

Ağladım gözümü kimse silmedi
Söyledim derdimi tabip bilmedi
Kalemimden başka dostum kalmadı
Koskoca dünyada yalnızım yalnız

Gün geçmez kederim oluyor kat kat
Gecelerim kabus,günlerim berbat
Sensiz çekilmiyor böyle bir hayat
Ya sen beni afet,yada ben seni

Mahrum bıraktınya al yanağından

Yakma ışıkları karanlık olsun
Birduble daha ver burda son bulsun
Bir parça peynirle maydanoz gelsin
Kaldıramam artık yaşlandım çünkü

Efkarlı bir şarkı asla istemem

YA SONUNDA
Gücenmem ellerin kahpeliğine
Dost bile sırtımdan vurduktan sonra
Aldırmam alemin rezilliğine

Olmadın gönlüme dermen
Ezip geçtiğini görmen
Gonca olsan koku vermen
Bu yaz biter güze doğru

Yanağıyın solar alı

Bir şey anlamadım hayat ben senden
Peşin sıra koşa koşa yoruldum
Umut kesilmezmiş çıkmayan candan
Olanlara şaşa şaşa yoruldum

Karamsarlık tak edince canıma
Hüzünler dost oldu yalnızlığıma
Tebessüm de uğramıyor yanıma
Kaderim sebepsiz küstü küseli

Olan neolduysa,hayata oludu

Vicdana gel ey sevgilim
Kırdığın taş değil yürek
Yine ki kaddar değilim
Yumşatmaya yetmez yürek

İnsanda asıl olan; sevgi saygı, hoşgörü
Varken neden diyelim boş yere ölününkörü
Karıncayı bile incitmeden sevdana doru yürü
Yürü ki Hallaç-ı Mansur gibi sen de Hakk’a
yürüyesin