İsmail Hakkı Gülbahar Şiirleri - Şair İs ...

Ne makamım oldu nede bir tahtım
Mutlu olmak idi biricik ahtım
İsyan ediyorum ey kara bahtım
Kadir bilmeyene kul ettin beni

Uydu gibi etrafında dönerdim

Tamahım yok paraya
Pula eyvallah etmem
Sadakatım tanrıya
Kula eyvallah etmem

Makamlar adam etmez

Bazen buğulanır bazen yaşdolar
Bazen duygulanır bazende güler
Bazen yosun bazen peteğe çalar
Aklımı başımdan alan gözlerin

Belkide kirpikler onu kıskanır

GÜCENDİM SANA

Gözüne bakmaya hiç doyamadım
O yüzden bitanem gücendim sana
Başını sinenene dayayamadım

Ne olur terk etme,hançerle vurda
Sen al yüreğimi, çıkarma hurda
Fırat’ı geçecek dermanım varda
Senden vazgeçmeye gücüm yetmiyor

Aşkın ateşiyle yaktın bedeni

Gülmeyi unuttum yalan dünyada
Ama sebebini bende bilmedim
İçim yandı güleceğim sırada
Yalandanda olsun yine gülmedim

Anlam veremedim kahkahalara

Dalında açmamış tomurcuk idi
Tabiata ahenk katayım dedi
Kokun has bahçede bir gonca gibi
Gül mü serdin? Gül mü derdin? Gülseren

Görenin yüreği atmaz mı güm güm

Dertlerim var ilmek ilmek
Artık haram oldu gülmek
Yıları biranda silmek
Yakıştımı gülüm sana

Gönül evimden vuruldum

Gönül sana ne dayanır
Her gün bir pınardan içen
Kim güvenir,kim inanır
Çiçek ten çiçeğe uçan

Yar sevmekten usanmadın

GÖNÜL

Teselli arama meyhanelerde
Sonra kadehlerde boğulun gönül
Tomurcuk yok ise gönül hanende
Kuru yaprak gibi savrulun gönül