İsmail Hakkı Gülbahar Şiirleri - Şair İs ...

Yaş ilerleyince kocanır sanma
Gönül asla kocamıyor Zekiye
İçini dökmekten asla utanma
Duygular hiç kocamıyor Zekiye

Saçların ağarsa,dişin dökülse

Anlamsız terk edişin
Ne ilk oldu nede son
Gönül kapım kapalı
Açamazsın geri dön

Sahte göz yaşlarını

GÖR

O anda içine bir ateş düşer
Yüreğine şüphe bir düşşünde gör
Takatın tükenir,ayağın şaşar
Kurduğun hayaller yıkılsında gör

Yüreğimden gizli gizli ağlarım
Kar-boran döndü gönül dağlarım
Kadere isyanla geçti yıllarım
Güneş doğacak mı gönlüme benim

Bir peri yüzünden deliye döndüm

GÜN IŞIĞI VURMADAN GEL

Gözlere mahmurluk çöktü
Çatıkkaşlar boyun büktü
Aybatımı,seher vakti
Günışığı vurmadan gel

Kendimi genç sanıyordum
Kocamışım haberim yok
Gönlüme inanıyordum
Kocamışım haberim yok

Daha dün yanağım aldı

Hiçbir zaman görmez idin suçumu
Sıkışınca döker idim içimi
Çok kızdığın zaman bile saçımı
Okşayan eline hasretim ana

Mutlu oldun torunları gördünya

Değme tabip değme,yaram kanıyor
Ben aşığım doktor kanser sanıyor
Hemşireler etrafımda dönüyor
Kurtulamam bu dert beni öldürür
Akan kanım kaç şişeyi doldurur

Anımıza çizgi çektim
Hatırlamak istemiyom
Benzin döküp çakmak çaktım
Hatırlamak istemiyom

Uyandım yeni bir güne

Kıraç arazide bir dönüm toprak
Sulanır her sefer gözyaşlarında
Şöyle dikkatlice aynaya bir bak
Ne dertler saklıdır aksaçlarında

Gözlerin dalıyor,ufukta hüzün