İsa Yılmaz Şiirleri - Şair İsa Yılmaz

İsa Yılmaz

insanların unuttuğu bir aşktı bizimkisi
sen de unuttun sonunda
bir ben kaldım çöl yorgunu
düş kuzgunu gecelerde sabahlayan
bir ben kaldım uçurum kenarlarının aşk bekçisi

Devamını Oku
İsa Yılmaz

güneşi gözyaşıyla söndürünceye dek
kalbin ülkesinde savaş hiç bitmeyecek
tarihin en feci düellosuydu sevmek
bu yolun sonu ateşlerden geçecek

usanmak mı, yılmak mı, korkmak mı

Devamını Oku
İsa Yılmaz

ezberim kötüdür, dedi adam
kusura bakmayın köpeklerin adını aklımda tutamıyorum
hem ayrı ayrı ezberlemeye gerek görmüyorum
hepsi de aynı değil mi ki
para verdiğin kadar havlıyorlar
para verdiğin kadar suçluyor

Devamını Oku
İsa Yılmaz

ezberim kötüdür, dedi adam
kusura bakmayın köpeklerin adını aklımda tutamıyorum
hem ayrı ayrı ezberlemeye gerek görmüyorum
hepsi de aynı değil mi ki
para verdiğin kadar havlıyorlar
para verdiğin kadar suçluyor

Devamını Oku
İsa Yılmaz

hüznün şehrinde aşk gülücükleri
ve bir kadının yakasında veda gülleri

yılda bir defa düşen şimşek sanki
milyarlarca insan arasından sadece onu seçmiş gibi
aynı bakışta başlayıp da tükenen

Devamını Oku
İsa Yılmaz

Dans la glace tu as laissé ton beau visage
A chaque regard, il m'attriste
Mon âme frissonne, lorsque les souvenirs se retrouvent dans le verre
C'est d'une balle que se retrouve paralysé le visage du bonheur

Cette douleur profonde s'amplifie avec le temps

Devamını Oku
İsa Yılmaz

When the full moon born in the darkness of the night
When people sleep, birds and even wolves
Only, could you sing silently a songs for me
Just, hear you it, and imagine me
Let us run down all the way
Let us discard all cities

Devamını Oku
İsa Yılmaz

adını anınca diken diken olur tüylerim
takvimler de sayamadı kaç yıldır sana hasretim
içtim abı hayat suyundan bir türlü doymadım
adını anınca diken diken olur tüylerim

hak yazmış adını, adının yanına

Devamını Oku
İsa Yılmaz

aşkın kol gezdiği sokaklarda
cinayet çığlıkları kopuyor

insan sevdiğini öldürdükten sonra
en çok o zaman seviyor

Devamını Oku
İsa Yılmaz

Je suis sans toi, les feuilles de mon existence se détachent
Mon âme aussi cherche en vain les traces de ta présence
Pourtant même dans les miroirs tu es présente
Dans les bruits des murs tu es présente
Mon corps de frissons est épris, trempés sont mes sentiments
Et mes songes, mes mirages du désert qui t'invoquent

Devamını Oku