İptal Tuşuna Basamayan Adam

ulan dedim,
bir internet alalım,
çağa ayak uyduralım,
hız dedikleri şey biraz da bize uğrasın.

geldiler, taktılar, bağladılar,
öyle bir anlattılar ki sanki
ışık hızında yaşayacağım artık hayatı.

ama işte.
hayat fiber değil be agop
insan bazen hala kopuyor.

bir gün dedim ki.
yeter ulan, istemiyorum artık.
bir hattı kapatmak ne zor olabilir ki?

olabilirmiş.

telefonun ucunda bir ses.
efendim neden iptal etmek istiyorsunuz?
ulan sana ne.
ben sıkıldım be.
canım istemiyor artık seni.

ama yok.
sanki ayrılık konuşması yapıyoruz sevgiliyle,
ikna çabası, alttan alma,
bir umut geri döndürme gayreti.

size özel kampanya yapalım
yapma kardeşim
ben sana özel değilim artık.

bir dilekçe yaz dediler, yazdım
faks çek dediler, çektim
mail at dediler, attım
sanki memleket kurtarıyorum.

ama hat hala aktif
ben pasifim artık.

her gün mesaj geliyor.
değerli müşterimiz.
değerliymişim.
ulan değerli olsam bırakmaz mıydın beni?

bir de üstüne fatura kesmişler,
kullanmadığım günlerin bile hesabını soruyorlar
sanki terk ettiğim için ceza kesiliyor.

bak Superonline,
adın süper olabilir
ama bu yaptığın
düpedüz yavaş bir eziyet.

insanı internetten soğutursun,
teknolojiden değil,
insanlıktan çıkartırsın.

ben sadece çıkmak istedim,
sen bana çıkmaz sokak oldun.

şimdi buradan söylüyorum.
kopan sadece bağlantı değil,
sabırdır.
insanın içindeki o son tel.

ve inan bana,
en hızlı şey sen değilsin bu hayatta,
en hızlı şey
insanın senden vazgeçmesi.

Mustafa Alp
06/04/2026 15.00