Yaşamak denilen ince çizgide,
Umutlar saklıdır sessiz ezgide,
Hüznümüz yazılı kara dizgide,
Gördüğüm her hayal sır bir rüyadır.
Zenginlik gösteriş hepsi boş heves,
İnsana emanet verilen nefes,
Topraktan yapılmış bu fani kafes,
Vefasız olan yer yalan dünyadır.
Kibiri gururu elinden bırak,
Kalbinin aynası olmalı berrak,
Menzile varacak yolumuz ırak,
Sahtelik içinde son bir hülyadır.
Hak yolda yürüyen bulur huzuru,
Aydınlat kalbimi sök at gururu,
Yitirir ise bulamaz onuru,
Sevdanın ateşi ulu deryadır.
2025
Ebubekir AktaşKayıt Tarihi : 5.06.2026 15:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!