İlk ve son nokta Şiiri - Evren Elvin Kös ...

Zahmet edip geldin…
Zor oldu sanırım.
Yüzünde anlayamadığım başka bir suret,
gözlerini gözlerimden kaçırışın…
Neden?
İki kelâm etmedin.
En sevdiğin yemekleri yaptım.
Yemeğin ardından tatlı yemeyi ne kadar sevdiğini biliyorum,
o da hazırdı.
Başka ne istersen söyle diye bekledim;
çünkü biliyorsun…
Sen “tamam” de, ben eksik kalan her şeyi tamamlarım.
Anladım…
Söylemek istediklerin var.
Söyle, başım gözüm üstüne.
Ama susuyorsun hâlâ.
Beni delirtmek mi niyetin?
Yoksa her zaman yaptığın gibi,
en sonunda çekip gitmek mi?
Zaten gelişinden belliydi.
Gitmek sana yakışıyor sanıyorsun.
Beklemek ise bana…
Sen, kendine yakıştırdığını yap.
Bana da hak ettiğimi bırak.
Ama artık beklemek yok.
Bu da benden sana
ilk ve son nokta…