İhanete sarılır mı insan?
Sarılırmış, istemese de.
Bir köşede beklermiş,
Önce umutla,
Sonra belkiyle,
En son acabayla.
Söküp alırmış ya kalbini kendi elleriyle,
Göğsüne vura vura,
Avazı çıktığı kadar ağlaya ağlaya,
İhanete dönüp yine sarılırmış insan.
Çaresizlik mi?
Adı konulamayan,
Asırlık, hiç edilen hayatlara
Esir ediliş mi?
Mecbur bırakılan köşelerde yok olurken,
Köklerini kurutmak zorunda bırakılmak,
İhanete sarılmak.
Gidişin olmaması,
Dönüşün yok olması,
Tiksinerek,
İhanete sarılmak.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 17:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!