İlhan Keskin Şiirleri - Şair İlhan Keskin

Son defa üzüleceğim, beklemeyeceğim yollarını
Bunca heba ettiğim zamanı, bir tarafa koyacağım
Bekleyişlerimi bir, bir yazdım, seni yok sayacağım
Düşlerimde bile yasaklısın, artık sensiz yaşayacağım

Hiçbir üzüntümün nedeninde ki, sebep olmayacaksın

Yalnızlığın kasveti çöktü, hasretin depreşti sevgili.
Sensiz akşamlarım matemde, karanlığı hüzzam.
Vuslat beklemelerinin nöbetindeyim, gelmeyişine inat.
Dışarısı kimsesiz, kimler yoklara muhtaç, kimler mahrum.
Gözlerimde ağlamalar sağanak, ben sensizliğe salkım saçak
Tıpkı ben sana mahrum, ben sana aç gibi, ey sevgili.

Ah benim akılsızım bu cüretin kime
Akıllı sanıp kendini küçümsersin boş yere
Kızdın mı hitap edersin kuş beyinlisin diye
Söyle bana be cahilim uçabilirmisin öyle

Kuş dediğin senin koca boşlukta yön bulur

Gül kokulu deryalardan, hoş geldin
Vahada susuz idik aciz, can verdin
Rabbime bizim için, ümmetim dedin
Sevgililer sevgilisi, sefa verdin, hoş geldin

Narı ateşimize yandın, bizi diledin

Uyan gözlerim, güneş varken uyumak niye
Üstelik gecede değilken, daldın hangi gaflete
Bakıp görmen gerekmez mi, ağlayana gülene
Taşlar basma bağrına, mil mi çektin gözlerine

Gör bak mazlumun halini, çile ile acı çeker

Zalimin zulmünü, çektin yıllar boyunca
Ne gün gördün, ne sefa, hazan düştü yoluna
Geçmişini unuttun gafil, çile oldun mazluma
Merhamet fıtratından, nasip almamış adam seni

Yokluğu çekmemiş gibi, unuttun eski günleri

Ne kadar birikmiş, içimde söyleyemediğim sözler
Bağıra, bağıra anlatıp dile getiremedim, yutkundum
Bir dolu sitemler, hiddetler yaşadım da, yine de sustum
Gönülde kırmadım, hatırını saydım hep bir merhabanın
Bir selamın, hakkı geçer diye boyun eydim, küsmedim
Tepkilere sabrım, suskunluğum, bir hayli çok eskilerden

Deme bir şey payidar, şimdi zaman akşam
Hicran yaşar gönlüm, dağılmıyor bu efkâr
Ardı ardına yıkıldı, ömür denilen kadehler
Başa düşen aklar ile sayılmıyor seneler
Vuslatın zamanını, biz bilemeyiz payidar
Kötü yazılmış kaderin, şahididir bu saçlar

Beni kendimle yalnız bırakın
Bu karanlık sokağın ışığı ben olacağım
Beni kendimle yalnız bırakın
Söndürdüğüm ışıkları bir bir yakacağım
Varsın umursamasınlar yok saysalar da beni
Umut sokaklarının kaldırımlarında yürüyeceğim

İçim sızlıyor, insafsız hükümlerle, kaybolup gidenlere
Ak sayfalara dökülen, temiz duyguların linç edilişine
İçim sızlıyor, sevdaları türkülere, çıkarsız yazan kalemlere
Ey, menfaatleri mabet edenler, kazanıp mutlumu oldunuz
Zaferlerinizi kutladınız mı, madalyanız asılımı boynunuzda
İçim sızlıyor, dil, din, ırk, gözetmeden, çıkarsız yazan kalemlere