İlhan Keskin Şiirleri - Şair İlhan Keskin

Aç bilip de dostunu, tok gezersen eğer
Dost’a yaren olup da, şefkat vermezsen
Düşenin elinden tutup, dua etmezsen
Selam bile vermem, düştün mü gözümden

Varlığın ile servetin, hepsi senin değil

Yolum bu gün, Eminönü ne düştü
Günlerden, hafta sonu, hava güneşli
Kaç zamandır, gelmemiştim dedim
İstanbul un, en balık kokan, orta yerine
Biraz köprüde, birazda iskelede, dolaştım
Gelip geçen insanları, seyretmeye başladım

Yazık yine yenildim
Masum bir sevgiyle tertemiz yürekti sarıldığım
Çıkarsız,sadece onun adına saygındı halim
Onurumla birleştirip,sımsıcak duyguydu yoğurduğum
Yeni yürümeye başlayan çocuktu istikbalim
Düşmeden ama korkarak yürüdüğüm.

Uykusuz gecelerimde, kahrımın şahididir geceler
Yolları gözlerim, gelirsin ümidiyle, belki diye
Çok zaman feryadım oldu, duymadın da yine
Çektiğim çilesin, cehennemi yaşattın bilebile
Yoksun demeyeceğim, ümitler bitmez beklemekle
Her yere haber saldım, söyleyin, geldiğinde bu şehre

Iskalada göreyim hayatın bir yerinde
Yenilgiler başlamakta istesen de istemesen de
Avucunun içinde sandığındır senin olmadıkların
Rehavetler sarmıştır önemsiz umarsız baktıkların
Ama bir yerinde karşına çıkmaktadır ıskaladıkların
Acımasızlığı başlar ardından ağırdır faturaların

Ben sılada kor ateşe yanarım
Çok zaman oldu görmektir muradım
Yer uzak mekandan da ırağım
Gurbette iki bacım
Biri bir yanım diğeri öbür yanım

Ceplerinde bir yığın, dertlerim dolu ceketim
Bir de hiç eksik etmediğim, sigara paketim
Bu gün neden? Daha çok düşmekte omuzlarım
Aslın da, iş aramak için, bir sürü yol dolaştım
Çaresizlik bu kadar mı? Hazin sonlar gibidir
Yine eli boş dönmekteyim, işsiz, aşsız evime

Sessiz gemiler kalkarken yüreğimden
Dostça bir el uzanıp tuttu ellerimden
Bir ada vapuruydu yüreğim limanı olmayan
Sığındım kıyılarına aşkın
Tutundum sevdanın çalısından
Sevmekmi daha kolay ölmekmi derken

Dost meclisine geldim selamım size
Bir dolu derdimle geldim ben dize
Kalmamış muhabbet sürülse yüze
Aşk ile sohbet bile gelmişse göze
Üstüme gelmeyin yarenler küskünüm size

Feryat edip, yanar gönül
Düşmüş, şerrin ummanına
Pınar olmuş, akar gözüm
Ağlar derdin, dermanına
Cürümüm yanar, Mevla’m diye
Sen anlarsın ahvalimi