İlhan Keskin Şiirleri - Şair İlhan Keskin

Kaçağa çıkmış, eşkıya gönlüm, kara gözlerinde
Yer gök simsiyah, yıldızlar bile saklanmış, gecede
Yok, kılavuzum, bir ben, mayın tarlasından geçmekte
Sevdana eşkıya gönlüm, üstelik baskın yemekte

Yüküm ağır sevda, kara gecelerde kaybolmaktayım

Sana ağlıyor gözler, kan çanağı olmuş niceler
Damlası düştü gözlerden, yuvarlandı tepeden
Kar çiçekleri selam aldı, peygamber çiçeklerinden
İç kana, kana şimdi zamanıdır, vuslat çeşmesinden

Selam söyle, karlı dağlardan ulaştığın, dedem Akife

İstanbulun en tepesindeyim elimde kâğıt kalem
Sanadır yazdığım ağlanası şiirler ey sevgili
Varsın görmesin gözlerim martıların kanadında gelişin
Ve nağmelerinde İstanbulun esen rüzgârında sesin
Köşesinde olayım ne fark eder bir mahallesinde İstanbulun
Uçuk kaçık bu akşam gönlüm çıkmazlarla cebelleşmekteyim

Şehir yangınlarda şehir isyanlarda sensizliğe
Yokluğuna ağlamakta kahırlar sinsi köşelerde
Viraneler yas tutmakta karartma var gecelerde
Yokluğunun sirenleri çalmakta firari zamanlara
Düştü düşecek şehir işgaller sensizlikler içinde
Hayaller darma dağınık çiğnenmekte postal seslerinde

Senin doğduğun zamanda bereket hasadı toplanmıştı
Nadasa bırakılmıştı saatler beklentiler senin gelme vaktin
Çığlıkların dinlenmekte kapı eşiklerinde zamanıdır diye
Vakit zaman bayramdı senin dünyaya merhaba deyişinde
Sen doğduğun da eylülden sonraydı kışa yakındı zaman
Gülen yüzün kapkara gözlerinle sessiz bakardın ağlamadan

Bir hayat dolusu yaşam ve ardında yalnızlık
Koca şehirde bir köşede kalabalıklar içinde üstelik
Değerler üç paraya ölçülür eşlemesinde nankör
Ve de adamlıksa variyetler nispetinde
Ey sahte yüzlerin hınzır gülüşleri
Şakşak sahnelerinde gerdan kırsaydık eğer

Yan cehennem yan vefadan haberi olmayana inat
Yangınlara yanan sevdaları bir kenara bırak
Onlar gelmeden sana yakmakta zaten hayat
Gidişler olur hüsranım azaplarla matemlerde
Gel artık mevsimler sonbahar, gündüzler gecede
Yaprak sarısı beklentilerim hayallerim nerede

Bu gün kıyametin koptuğu zamanın yıl dönümü
Gözlerimde ki yağmurdan önce ki gök gürültüsü
Yalnızlıkları anladım bu kadar dostça olduğunu
Sağanaktan önceki kara bulutların çöktüğü bu gün
Depremlerinle tarumar ettiğin zamanın yıl dönümü

Mekânlar değil mi ağlatan şarkıları saklayıp gönüllere veren
Bir dolu anılar söyleşen nağmelerin ucunda hoş sedayla uçuşan
Yalnızlıklar bir mekânlarda paylaşılır olur en içlisinden
Ve paylaşılandır mazide ki anılar güftelerle buluşulan
Ve sızlanmaktayım paylaştığım bir dosttun hüznünden
O mekânlarda çalınan şarkılarla sen ben değil mi üzülen

Bırak sonsuzluklara adım atayım bir başıma
Hiçlere karışayım kimselerin sormadığı olayım
Öyle kaybolayım ki, doğmamış olsun yaşanmışlığım
Ne sitemlerin, ne kızgınlıkların olsun benden yana
Mademki öyle bırak ta olmayayım hayatında