Hasta oldu yüreğim seni andığı zaman
Ne yazık ki bilmedim geçen yıllar ne kadar
Bahtıma sebep sensin acı çeksem ne çıkar
Dünyayı yakmış gönül ben yanmışım ne yazar
Divane oldum yollarda gittikçe bitmedi yolum
Kaldırımın bir kenarında yüzü karma karışık bir çocuk
Belli ki hayli zamandır orda oturmaktaydı, üzgün ve sessiz
Koca şehir üstünden geçmekteydi, üstelik umursamaz ve ilgisiz
Bir isteği vardı sanki gözlerinde ki anlam belli belirsiz
Durdum sordum çocuğa, adın ne diye, adım dedi çaresiz
Birden yıkıldım oracıkta sanki dünya durmuştu süresiz
Akşam batımlarımın erguvan çiçeği
Ben sevda akşamlarının ağlayanı
Ben senin sensiz gecelerin garip yalnızı
Sen benim katık ettiğim açlığım
Ve üşümüş yalnızlığımın zavallı aşığı
Sen sen bahtımın alaca karanlığı
Düştü gönül ahu zara, derdim ile ah eyleye
Gözüm yaşım akar oldu, ağlamaktan döndü sele
Yönüm viran, şalfım viran, hasretinle gün eyleye
Uğraşırım gitmek için, varsam diye menziline
Derde düştüm derman yoktur, ahvalimi anlatamam
Dönüp durdum pervaneyim, ekseninde çap yapamam,
Aylardan nisandı
Sağnak yağmurlarında ıslandı yüreğim
Aşka sırıl sıklam başlarken adı da nisandı
Açan çiçeklere inat o daha da bahardı
Sonbahar ezikliğindeki kalbime üstelik o nisandı
Hani kainatın canlandığı insanın kanının kaynadığı
Ben bir sokak çocuğum adım sanım yok olan
Bilmiyorum hangi zamandı bırakıldığım ve bıraktıklarım
Yaşamın bir kıyısında ya köprü altında ya kaldırım taşında
Asabi tarafım isyanlarda insanlara kızarcasına
Bir martılara kızmazdım, birde serçe kuşlarına
Martılarda özgürlüğü görürdüm deniz üstünde uçtuklarında
Daha henüz beyninde var oldum ve şekillendim
Ardından güzel umutlarla yeşermeye başladım
Ve karnında yumuşacık ellerinle okşayarak anlattıkların
Umutların güzelliklerin sana senle olacak yavrum
Bilmiyorum bazen neden ağlardın ve benden saklardın
Dünyaya geldim anne anlattığın masalları aramaktayım
Ben ayrılık koymadım uzak yerlerin adını
Başka şehirde başka ülkede olsan bile
Senin en uzak gittiğin yer nefesimdir
Çünkü sen her dakika nefesimin tükettiğisin
Ve ben her içimi çektiğimde kitlenirsin beynimde
Hücrelerim sadece seni hapseder dilimde hep sen
Bir şarkı çalıyor aklımda sen
Ne kadar özledim seni bir bilebilsen
Hasret yangınlarında başım desem
Uzakları yakın edip bana gelirmisin
Sevdadır bilirsin gözleri kör eder
Yine gidişlerin sancılarındasın, düştü aklına bir kere ayrılık
Bir kuytu köşelerde yaktığından belli, geçmişin anılarını
Besbelli rahatın battığı, dürtülerin oynaştığı sancılardasın
Mazeretlerinde yok, kusursuz kalışına, kulp da bulamıyorsun
Zaman, dokuz doğurtma vaktinde, çekilmez sataşmalardasın
Aklına düştü bir kere, demir alma vakti geldi, şimdi bu limandan




-
Kardelen Tuba
Tüm Yorumlarselamlar.şiirleriniz harika.ben kitapçı kız! ...