Başı bahar olana, ilkbahar diyenler,
Sonu bahar olmayana, sonbahar demiş!
Benim gönlüm hep güzelleri sevmiş,
Baharlarda açmış, sonbaharlarda erimiş.
Sonbahar sarılığına yakalanmış yapraklarımız
Bırakmayın diyoruz, bizleri hiç dinlemiyorlar
Bir kısmı tanıdık bildik rüzgarlarla gidiyorlar
Yere düşenlerimizi, acaba kimler topluyorlar!
Dallara bakanlar Kasımı ileri geri suçluyorlar
Onlar, içimizde olup bitenleri hiç bilmiyorlar.
Ah bu kar, neden bu kadar çok yağar?
Geceler karanlık, geceler uzadıkça uzar.
Yaka paça, yalnızlıklara itilmiş olanlar,
Size reva görülmemeliydi bu son bakışlar.
Sıcacık yataklarında düşüncesiz yatanlar,
Sevgilim, bağlamışlar bizi, umut denen bir kayığa,
Ben küreği çekiyorum kıyıya, sen çekiyorsun açığa!
Hakikatte yönümüz aynı, herkes gidiyor bir tarafa!
Sevgilim, küreğini koy bir kenara, kalbinin sesine asıl son bir defa.
Leyli, hüzün koymuşlar adını
Ne çok benziyoruz birbirimize
Usul usul yanaş, istekli yüreğime
Uçup gitmeyeyim başka yerlere
Leyli, bende senden sırlar var,
Yemek, içmek,
Geç yatıp,
Erken kalkmak kadar,
Sıradan.
Sabahları işe gitmek,
Akşamları dönmek,
Müddet verilenlerdeniz.
Hiç birimiz bilemeyiz,
Zemberek kaça kurulur!
Her mevsim yaşarız ama,
Taze bahar çiçek açtırır,
Boşa ağlamadı gözler,
Gidenlerin ardından,
Çok şey öğretti hayat,
Sen beni bir de şimdi gör!
Kaldırım çiçeğiydim,
Simit, taze, gevrek
Baş üstünde taşıtıyor kendisini
Simit, kuru, bayat
Sorup aramıyor kimse kendisini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!