Ben çok kederliyimdir,
Bu yüzden,
Çayımı demli severim.
Sen çok tatlı olmalısın,
Bu yüzden,
Oklar yayından,
İnsanlık insanlıktan çıkmış,
Kimsede utanma kalmamış!
Ne söylesem boş,
Benim gönlüm hep,
Hangi yöne bakarsam, Allah'ım seni orada görürüm
Çiçeklerde, böceklerde, kuşlarda, taşlarda, ağaçlarda
İşaret etmişsin Kıbleyi, başımı o yöne döndürürüm!
Seni görmeyenleri gördüğümde, elbet çok üzülürüm.
Dünya durulacak handır,
Sürekli kalınacak yer değil
Üste çıktım diye sevinme
Altta kaldım diye yerinme,
Küll varken Cüzze takılma,
Tuş edeceğim diyerekten
Yaşlandı deli gönül,
Gözün yaşı, yaşı değil!
Bağlandı deli gönül,
Üzüm bağı, bağı değil!
Yol aldı deli gönül,
Gel can bakalım seninle
Şu başlarımızı döndüren Aleme
Cuş edelim anladıklarımızı
Göreceksin, değilmiş hiç birşey avare!
Daha dün karıncalara,
Nice dertliler gördüm,
Derdini bilen değildi.
Nice hastalar gördüm,
Şifayı, arayan değildi.
Nice tahsilliler gördüm,
Ne derlerse desinler,
Boş ver dinleme sen onları!
Dün yanında olmayanlar,
Bugün ne diyebilirler ki?
İnsanlar gülerken de,
Değer, almanız için,
Bir ederiniz olmalı!
Eder, fiyat ve markada,
Maddiyatta değil,
Maneviyatla aranmalı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!