Göçüp gideninlerin ardından,
El sallayan hep sen olursun.
Leyli, gidenlerin yaralarını,
Kalbinden söküp atamazsın.
Leyli, boş hayallere kapılma,
Saçlarını rüzgara bıraktığında,
Sana bir serinlik gelirdi ya,
İşte o bendim manolyam...
Gözlerin yıldızlara bakarken,
Kayan bir yıldız görürdün ya,
Fırtınalı havaların,
Dalgaları gibiyim.
Kıyıya yanaşınca,
Üzülürsün o gün.
Sahilden uzakta,
Okyanusta bir balık mıyım?
Göklerde yalnız bir kartal.
El değmemiş gönüllerde,
Kimsesiz bir tutsak mıyım?
Köhneleşmiş bedenlerde,
Nedamet dolu ömrümün açan çiçeği,
Gönlümün yazgısı, sen mi olacaksın?
Yaşadığım hayallerimin tek gerçeği,
Yanımda sen ne zaman var olacaksın?
Sözlerim sana olan feryad-ı figanımken,
Gözlerime dokunan güneşin,
Kalbime ne zaman girecek?
Kulaklarıma aşina olan sesin,
Ruhuma ne zaman gel diyecek?
Günlerim günlerimi kovalarken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!