Bir ses duyar kulaklarım,
Aklımı alır, beni oyalar.
Avuçlarımı yalar bir rüzgar,
Alıp götürür seni ellerimden.
Gözlerim, gözlerini özler,
Ben geceden hiç korkmam,
Tüm lambaları açar uyurum.
Akşam sokaklara hiç çıkmam,
Yorganı üstüme çeker otururum.
Peşi sıra beş on sigara yakar,
İçi boş küllüğü dodururum.
Ne zaman bitecek ki bu bendeki yalnız kalış?
Katrelerim bile gözbebeklerime küsüp kaçar.
Daha ne kadar sürer bu bendeki bahtsız kalış,
Nasibim, masaldaki atın nallarına mı kalmış?
Sanma ki ölüm bizden ıraktır.
Sanma ki yaşanan an bakidir.
Her seher ardında bülbül,
Her karanlıkta bir baykuş,
Bülbül sesini dinledik.
Baykuş sesi yakındır!
Söyler misiniz kimlerin dostu?
Bu bendeki kadim yalnızlık.
Gitsin diye kovalar dururum,
Kalıp, içimde oturmak ister.
Gelecekse başka isimle gelsin,
Artık gözler görmüyor,
Kulaklar ağır işitiyor.
Bastonumda olmasa,
Ayaklarım yürümüyor.
Beni ne kimse dinliyor,
Dallarım rüzgara tutulmuş,
Korkudan, tir tir titriyorum.
Kupkuru, zapzayıf olsam da
Rüzgarda hiç kırılmamalıyım.
Ben kırılırsam, sevgili kırılır,
Her yaşın bir güzelliği var,
Gözündeki yaşın duanda,
Geçip gitse de bir ömür,
Sen olduğun için şu anda.
Kat kat elbiselerini çıkar at, onun ile arandan,
Umudunu kesme, kabuk tutmayan yarandan,
Doktoru gör, şifanı dile, merhemi terkip eder,
Seni ve beni, cümle alemi sevgisi ile yaratan.
Aşkınla biçare gönlüm,
Yanmadan, yıkılmadan,
Kül olup, kavrulmadan eriyor.
Sana hasret gözlerim,
Bıkmadan,usanmadan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!