Kalemimi kırıp,
Düşüncelerimi,
Darağacına assam,
Sonbaharda,
Ağaç üzüntüden
Yaprak döker mi?
Kuru dallarımızın,
Kışın soğuklarına,
Sert rüzgarlarına,
Katlanmasının,
Gerçek sebebi,
Taze yapraklara,
Dedim, benim mutluluğum olur musun?
Dedi, senin yanında ben mutlu olurum.
Dedim, sen bensiz kalsan üzülür müsün?
Dedi, Hak'tan uzaksan senin için üzülürüm.
Dedim, gönlüne sen beni düşünür müsün?
Dedi, Allah yazmış ise seni bana düşünürüm.
Masmavi gökyüzünde,
Açık mutlu, gri bulutlar,
İyi günlerinde dostlar,
Kötü günlerinde huzursuzlar.
Onları üzen su olmalı ki?
Denizden çıkıp gelecek beklenen,
Birazcık geç yahut birazcık erken.
Bekleyen daha ne kaybedecek ki?
Biraz zaman, biraz umut derken,
Hayatın en kokuşmuşuna değen,
Kirli bir beden, suyu bulandıracak.
Ne büyük bir yüktür,
Katlananlara hafiften tüy.
Katlanamayanlara,
Ağırdan daha ağır bir yük.
Ne ömrün ilk demidir,
Aşk bahçesine girmiş gönlümüz,
Güllerde dikenler de göreceğiz.
Kızsak da, darısak da güllere,
Hepimiz dikenlerden bileceğiz.
Böyle istemiş olmalı Yaradan?
Giden göçmen kuştun,
Ben yuvamda kaldım.
Soğuk kış günlerimde,
Beni kalbimle bıraktın,
Beni sev demiştin de,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!