Sadece, dört işlemdir hayat,
Doğru bildiklerini çarpıtma!
Kimse seni sevmese de sen,
Sevince, kalbinden çıkartma!
Sadece, dört işlemdir hayat,
Dost gömleği giyene,
Çıkarması zül gelir!
Gece çalınmasın diye,
Uykuları harap edilir.
Dost gömleği sırtına,
Duraklar, kalabalık da yalnız,
Kimseyi bekletmek istemezler.
Duraklar, akıllarında tutamaz,
Gidenlerini, çabuk unuturlar.
Duraklar, hep aralarda kalır,
İnsan dünyaya,
Allah'ın selamıyla
Bir kez gelir.
Vadesi biter,
Hocanın selasıyla.
Son kez döner.
Dünyanın kafasına vurduk,
Sıra sıra dağlar...
Gözüne vurduk,
Okyanuslar...
Susuz bıraktık,
Çöller...
Çok ince, naif bir yaprak,
Havada sessizce süzülür.
Sesini duyurmak istese,
Yere düşmeden duyurur.
Damarımızdan akan kan,
Hepimiz dilenciyiz
Sevip, sevgi dileniriz...
Kimse vermezse,
Kendimize döneriz.
Hepimiz dilenciyiz,
Bir gün bu acılar dinecek,
Rüzgara bakan yüzümüz,
Güneşe bakarak gülecek!
Bir gün bu hasret dinecek,
Yolunu kaybeden yürekler,
Sevdim dersem sende seveceksin
Mutluluğu sen benden bileceksin
Dertleri, kederleri bir kenara bırakıp,
Ben böyle mutluyum, diyeceksin.
Aktıkça, gözlerinden nemli yaşlar,
İçimde senin hayalin varken,
Hatırıma gelişine sevinemedim.
Dokunmak istedim, bana küsmüştün.
Başını öne eğişine üzülemedim.
Aşkın, dudaklarıma yeni değmişken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!