Ölüme kurulmaz saat
Kaldıramaz zemberek
Zaman dedikleri şey mi?
Sayıların kemmiyeti!
Hangimiz aynı yaşta!
Topladım ve çıkardım,
Dertleri dinlemeyen,
Kendini dertli sanır.
Derdinden dert yanan,
Derdi kendinde sanır.
Azsa da azmasa da,
Gökten rahmet yağar,
İyi, kötü demeden,
Hiç durmadan.
Kimisi el açar,
Kimisi gönül.
Kimisi ağzını açar,
Ceylan bakışlarının ardında,
Bir çift mavi göz vardı.
Ürkek kalbi gözlerinde saklıydı.
Saçları sarı ve dalgalı,
Hayatı gibi açık ve parlaktı.
Elleri, narin ve naifti.
Gülden bahçelere girmişsin,
Güllerle hemhal olmuşsun,
En güzel olanları dermişsin,
Gülden gönülleri tanımışsın,
Kokularından sürünmüşsün,
Bülbül gibi figan eyleyip de,
İnsan öğrendikçe
Aslında ne az şey,
Bildiğini fark ediyor.
Aklınla tek başına,
Uzaylara fırlatılsa,
Kainatta bir başına
Bırakmak istiyorumdum,
Yazmayacağım diyordum.
Yeminimi bozan inat neyse,
Bana üniformamı giydiriyordu.
Apoletlerimi söktüğüm,
Aşkın dansı olmalı,
Koşulsuz bir sevgi.
Yürekler dolmalı,
Ama taşmamalı.
Bilgiye aç olmalı,
Ama şımarmamalı.
Artık bana aşk yok!
Sadece seveceğim
Yakan bir ateşin,
Külü olmayacağım.
Kırık bir kalpte,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!