Kıyısından köşesinden,
Geçseydin mahallenin,
Minnoşa görünseydin,
Seslenseydin duyardım.
Uğrasaydın Ali bakkala,
Talib_i kalbin tek sahibi Allah.
Gönlü sen bülbülden mi istersin?
Uğruna canımı veririm dersin,
Bakalım felek buna ne diyecek?
Seslensem de sesimi duymazsın,
Binalar çok yüksek
Viçdanlarımız yerle bir.
Ay görmüş gecede,
Karanlıkların rengi bir.
Gelmişiz gidiyoruz,
Düşündükçe seni aklım almıyor!
Döndükçe dünyam durmuyor.
Gönlüm, nedense hep yorgun?
Sebebi kendisine sorulmuyor.
Kördüğüm mü ki, bu düğüm?
Perdeleri kaldırmadan aramızdan,
Aşk ile bakan gözlerini göremem yar.
Bana gerçek ismini söylemeden,
Karşımda kim olduğunu bilemem yar.
Ey! didelerini hayal ettiğim yar,
Fırtınalar yıkım öncesi sessizdir,
Önden, rüzgarlar geleni konuşurlar.
Ve aniden hızlanır bütün bulutlar,
Geride sahipsiz bulutları bırakırlar.
Dalgalar ipekten çarşaflar giyerler,
Bedenim su ve topraktan,
Kalbim senin nurundandır.
Tüm uzuvlarım, organlarım,
Yaşama sevincim bundandır.
Elmaları sevdiren, elmanın şekeriydi
Elbisemizde iz bırakan leblebi tozuydu
Kağıt helvaların kağıtlarına yazılmıyordu
Delirmiş olmalı ki, dondurma külahtaydı
Bütün taşlar farklı, beş taş çok farklıydı.
Telden arabalarımız, bizce fiyakalıydı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!