Bu sert demirleri,
İstesem bükerim gardiyan,
Korkuyorum dışarıdan!
Güneş var içimde,
Benim için üzülme gardiyan,
İnsan oğlu kendisi için her şeyin Halisini ister durur
Halis tereyağı Halis zeytinyağı ve hatta Halis Zevce.
Kendisinden Halis olması istendiğinde burun kıvırır.
Derdimi çok büyük sanırdım,
Çare varmış derdim içinde!
Allah, merhametiyle sarmış,
Hissettim, yüreğimin içinde.
Kendimi, hiç tanımaz idim,
Sırtımıza yüklediler gökyüzünü
Torağa döndürdüler yüzümüzü
Sevgisizler, merhametsizler
Unutturdular gecemizi gündüzümüzü
Biz size iyilik ediyoruz dediler
Eskiden cehaletten söz açıldığında
Bilgisizlik ve eğitimsizlikten denirdi.
Yunus devrinde teşhisini koymuştu,
Bilgi hamallığını gönlünden kovmuştu.
Fallara bakan falcı olur.
Sözü çeviren yalancı!
Yanında dostu varken,
Ele seslenen yabancı.
Söz verip sözünü tutan,
Gönüllerimizde hancı.
Göz vermiş Yaradan
Görüyoruz karanlıkta!
Sev demiş Kadir Mevla,
Seviyoruz her halda!
Terk et demiş Yaradan,
Yunus keseceği ağaçlar görmesin diye, baltasını gizler idi.
Çünkü bilirdi tüm kainat, tek bir dilden Allah adın anar idi.
Allah diyen dalı kesmek, sevgilinin sevgisinden kesilmek idi.
İbrahim'i düşündü, imtihan büyüktü bıçağın tersini sürür idi.
Anda, Allah Cebrail'i yolladı, merhameti azabından büyük idi.
Allah'a giden yolda Tabduk'un ocağına bolca odun gerek idi,
Eşeklerin sırtına her türlü yük verilir
Bazı yaşlı atlar, mezbahanede kesilir
Bu dünya yarışında, yavuz atlar birinci gelir.
Dile gelecek söz önce kalpten seçilir
Kalpsiz olanlara da, bir şey sevdirilir!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!