Kapadım gözlerimi ağyara
Açtım gönül kapımı ardına
Sormadan gir ondan içeri
Gir ki, yüreğim genişlesin
Sıkışmısa, yerinden çıksın
Çarpıyorsa kanadın çırpsın
Sen benden gidince,
Daha bir yalnızdım,
Ateşinden uzak kalan,
Pervaneler gibiydim.
Sen benden gidince,
Ömür dediğin bir gün!
Gönül yüze bölünsen de bir!
Ben çalayım sazım ile,
Sen içinden gelenleri söyle.
Tarlaya ekmemişsen,
Belki gelirsin diye ben,
Seni her zaman bekleyeceğim.
Belki de gelmeyeceksin,
Kadere hiç küsmeyeceğim.
Gözündeki yaşları ben,
Koparmaya kıyamadığım
Güller, papatyalar, laleler,
Yazdığım güzel şiirler senin.
Ladese tutuşmuş gönlüm,
Aklımdasın, yanımdır yerin
Bir tek seni diliyorum ben Rabbim
Bak işte avuçlarım, bu da kalbim
Bugün söyledi Kandil diye Annem,
Yetim başı okşarmış Muhammedin.
Rüzgarın keyfi yerindedir eserse
Dal kırılmış, kol çıkmış, ona ne!
Neden üzgünsün diye sordun ya,
Ben, sen nasılsın diye düşündüm de!
Kim ne düşünürse düşünsün,
Kalem senin, yürek senin...
Tuvale sürülen renkler senin.
Emanettir, dünya olsa bizim!
Vakti saati gelir, geri verilir...
Kalmadı bende deli gençlik,
Sende, artık o eski güzellik!
Naz edip durma, Asuman,
Gör bak, biz birbirimize benzedik.
Gelir mi bize hiç mutluluk?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!