Kuşlar almışlar başlarını gitmişler,
Ama, hayat ben sana küsemem.
Günaydın demiş bu sabah Güneş,
Kızdım kendime nasıl fark edemem!
Ne çok bağırıyorlar şu simitçiler,
Tevhid toprağının mahsülü insandır.
Bazısı az, bazısı ise çok Rahmet alır.
Herkesin ederini, yalnızca Allah bilir.
Rençber olmayanın üstüne vazife mi?
Vedalar hep sonlara saklanır,
Kılık değiştirmiş olsalar da,
Şairler onları en başında tanır!
Yusuf'umun gözlerinden yaşlar,
Akıyor dudaklarına yavaş yavaş.
Şu Aleme bir daha gelmiş olsa,
Vatan için ölümle gene olur arkadaş.
Çağırıyorlarken onu melekler,
Ölüm bazen kapıya bekleyi
Düşünmeyen süprizle karşılaşiyi
Yanıma gel güzel Fadimem
Sensiz sevda mevsimi geçmeyi
Sen yaktın, sen söndür
İnsanların emanet verilmiş Ruhları var
Peki kim, bu etrafımızdaki ruhsuzlar?
Allah (c.c) , yaratmış, kan var, can var,
İnsan gibi davranamaz mı vicdansızlar!
Televizyon seyredenler kör
Gazete okuyanlar ise sağır
Vicdan denen şey her neyse
Unutturuluyor bize ağır ağır....
Kör olmuş dilim
Kifayetsiz kalıyor demirci!
Yanarsa yansın canım,
Canlandır ateşini.
İşte aklım, işte başım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!