Gönlünüzü ortadan ikiye bölün
Verin sevdiklerine bir parçasını
Takmayın aklınıza kanayan yarasını.
Sevip sevilince göreceksiniz,
Çoğalacaktır sizde kalan yarısı.
Ben çok ağladım
Sen ağlama diye!
Dikenleri suladım,
Artık sende bir zahmet gülü/ver.
Gece uyumadım
Saat sabahın üçü,
Küsmüş olmalılar,
Yelkovan, akrep,
Bir araya gelmiyorlar.
Uyumam gerekiyor,
Her gün giderek daha çok
Şu yalnızlığımı seviyorum
Kimseye ihtiyaç duymadan
Gözyaşlarımı silebiliyorum
Deli diyorlarmış, desinler,
Şair yüreğimle şerh düşüyorum tarihe!
Acılara sessiz kalanların yüreğini de acılar yoklar.
Çiçeklerden arıların bal toplayışını,
Güneşin, her gün doğup, batışını,
Ayın, karanlık geceyi aydınlatışını,
Gönlümden, sessizce okuyorum.
Karıncaların yazdan çabalayışını,
Bu kadim sessizliğin bittiği,
Bir zaman, bir yer var!
Sur sesini duyanlar değİl!
Duymadan uyananlar bunu anlar!
İnsanlar yaşlandıkça dönüyorlar çocuklara
Sözlerimiz dinlendikçe ulaşıyorlar kulaklara
Dertlerine sabredenler kavuşuyorlar huzura
Sevilenler sevilse de doymuyorlar mutluluğa
Yelkovan koşturunca yoruluyor en sonunda
İnsan sesli geliyor, sessiz çıkıyor bir yolculuğa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!