Bırak biz ağlayalım
Sen ağlama çocuk.
Kaybettiğin neyse?
Söyle onu bulalım.
Sen şarkılar söyle,
Uçurtmalar uçur,
Bugünkü sabahın, dünkü sabahtan, farkı vardı oysa!
Güneş daha çok içimizi ısıtacaktı, gözlerin gülüyorsa
Sür, ısınmış gönlüme, gönlünde hazır bulunanlardan,
Tereyağı, bal, kaymak olmasa da olur sen varken yanımızda!
Kapı ziline aşina kulaklarım,
Bir telefon sesine kanar mı?
Sen gelince kalbim zil çalmalı,
Eteklerim heyecandan tutuşmalı,
Bir yangın olmalısın içimde,
Dünya, dar gelmeli sevişinle.
Sen benden gidince,
Daha bir yalnızdım,
Ateşinden uzak kalan,
Pervaneler gibiydim.
Sen benden gidince,
Ömür dediğin bir gün!
Gönül yüze bölünsen de bir!
Ben çalayım sazım ile,
Sen içinden gelenleri söyle.
Tarlaya ekmemişsen,
Belki gelirsin diye ben,
Seni her zaman bekleyeceğim.
Belki de gelmeyeceksin,
Kadere hiç küsmeyeceğim.
Gözündeki yaşları ben,
Koparmaya kıyamadığım
Güller, papatyalar, laleler,
Yazdığım güzel şiirler senin.
Ladese tutuşmuş gönlüm,
Aklımdasın, yanımdır yerin
Bir tek seni diliyorum ben Rabbim
Bak işte avuçlarım, bu da kalbim
Bugün söyledi Kandil diye Annem,
Yetim başı okşarmış Muhammedin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!