İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

Anahtarları kaybolmuş düşlerdeyim
Hangisini açabileceğim
Çirkinlikler ve güzellikler
Çıkarmıyor şaşkınlıkları
Ufuklar ah ufuklar
Hayallerimi birleştirmiyor her biri

Kitaplarda, defterlerde
Bulutlarda anılarım.
Yağdı yağacak,
Bir poyraz yeline bakar
Dalarım.

Sabahleyin pencereni açabiliyor
Bakabiliyor musun gökyüzüne
Kuşların kanat çırpmasına
Dallar arasından süzülen güneşe takılıyor musun?
Dalabiliyor musun bir şarkı sözüne?
İşte o zaman yaşadığını fark edeceksin

Anlayışlarla dolmak
Anlatmak…
Anlaşılmak,
Anlamak.

Asıl mesele;

Arayışım kendimeydi kendimde
Kuytuluklar koyaklar dolaştım
Dilimde türkülerden kalma nakaratlar
Kekremsi bir tat damağımda
Çıt çıkarmadım kaçmasın bu an diye
Yüreğimin atışında kamçılandı al yeleli atlar

Ne gülün oyunları için yaratılmışım
Ne de yüreğimi bakışlarla çizmek için
Vuslata koşup kabre konacak bedenimi
Kabrin sorularına göre yontmaktır derdim.

Asıl sanat bu, ruhun mimarı olmak gerçek

Hayata karışmış canlar var,
Cana can katar tabiatta bahar.
Ne geçmişe özenti,
Ne de geleceğe hayranlık
Cıvıl cıvıl sevgidir
Bahardaki canlılık.

Heyecanlandıran güzellik
Eski bir istasyondan düşersin yollara
Anıları anarsın koltuğunda
Belki trenlerle gelirsin
Vagonda herkes şen-şakrak
Ama sen yalnız ve sessiz

Tekin değil bu yollar, bu duraklar,
Yılanlar, çıyanlar, sülükler geçer
Zulmü amir, kini bekçi yapmışlar,
Türlü enstrümanlar, düdükler geçer

Üst geçitlerde ayıp korkuluklar,

Yaylalarında camız çimdirdim,
Kuzuları yaydım bayırlarında
Daha şuncacıkken
Ellerimde meşeden değnek
Anamın dokuduğu azık çantası sırtımda
Yemeğim soğan ekmek