İdris Akmetin Şiirleri - Şair İdris Akmetin

Sular neden hep böyle hırçın
Kayaları döver çılgın dalgaları
Öfken kime, kime bu kinin
Sen mi yarattın koca dağları
Ayı, Güneşi sayısız yıldızları.

Milli duruş out, ihanet in
Fırsat bu fırsat sevinin, tepinin
Yakın kınanızı her bir yerinize
Ovuşturun kirli ellerinizi
Hainlerle el ele, diz dize.
Gün ola harman ola

Akşam olduğunda
Argın yorgun uzanıp yatağına
Şöyle deliksiz uyuyabiliyorsan

Nerde el ele göz göze bir çift görsem
İçimde bu buruk acı neden,
Nerde bir çocuk görsem annesinin kucağında
Ya da eline tutunmuş, gözlerimde bu yaş neden,
Ay doğar gecenin karanlığına

Nefsim ah! Nefsim
Beni benden çalan
Şeytanın arka bacağı
Kör olası, nankör nefsim.
Boşa debelenme, boşa ümitlenme
Yerlerde sürense de cesedim

Develer az gelir zahir, hamutuyla yürütür,
Heybe dar gelir, vagon vagon götürür.

Laf olunca laf ebesidir, en başta o oturur,
Hep bana Rabbaenacı, hep nefsinin kuludur.

Bir zamanlar ne yaman kartaldı
Bakmadan dönüp bir kere arkasına
Kibirle zirvelerde kanat çırpardı
Çarçabuk geçti yıllar, tezden kartaldı
O şimdi sürünürken yerlerde
Üstünde özgürce kanat çırpanlara

Ne zaman bir çan sesi duysam
Bir sokağın köşesinde,
Kapıların ardında yükselen engizisyon
Çığlıkları çınlar kulaklarımda

İslâm, güzel ahlâktır, demişti Hz. Muhammed
Vah halimize ki edep hayanın zerresi yok,
Kimi zulüm içinde, kimi vahşet, kimi ihanet
Nerde o ümmet ki, komşusu açken yatamaz tok
Kimi zevki sefa içinde kimi diz boyu sefalet.

.............................................
Sallama öyle salama
Sallayıp itleri peşine takma
Kaparlar, sonra sızlanıp ağlama.