İdris Akmetin Şiirleri - Şair İdris Akmetin

Deliksiz uyuyabiliyorsan
Gecelerin zifiri koynunda
Toprak olsa da evin
Hasırdan yatak, ottan yastığın
Dipsiz kuyulara gömülü ise korkuların
Kaygıların, endişelerin

ÇÇocukça sevmiştim bir zamanlar seni
Her gördüğümde bir ürkek kuş gibi
Titrerdi yüreğim can kafesimde
Başka göz başka çehre bilmezdim
Senin gözlerindi aradığım, tüm yüzlerde .

Gün doğar har sabah pencereye
Börtü böcek güne merhaba der
Gülümser beyaz, pembe çiçekler
Daldan dala koşuşur kırlangıçlar
Dere boyu şakırdar hep bülbüller.

Ben sana demedim mi?
İnsanoğlu çiğ süt emmiş
Güvenme demedim mi?
Ser ver ama sır verme
Elin ağzı çuval değil
Büzemezsin demedim mi?

İlkeldi insan acıkınca
Zehirli ok atardı
Avını göğsünden vururdu
Birer birer, tek tek
Yer içer keyfine bakardı
Binlerce yıl geçti

Sevin sevilin demişse Tanrı
Neden öldürür insan insanı
Madem eşrefi mahlukat dedi
Onu balçıktan yaradan
Mahlukata zulüm yapmak
İnkar etmek değil midir yaradanı.

Nasıl kor ateş oldu
Her gün büyüyen hasretin
Öksüz kalan yüreğimde
Bilsen nasıl özledim bakışını
Hasret kalıp gülüşüne,
Sevincine, öfkene, her sözüne,

Haksızlığa uğramak, haksızlık yapmaktan iyidir,
Demişti büyük Filozof Sokrates Milattan önce
Sen sen ol, haklılığından asla vaz geçme
Hak için ölenler sayesindedir köleliğin kalkması
Haklının haklıyım diye haykırabilmesi özgürce.

Adam olana bir fincan kahve yeter,
Olmayan, ne yapsan domuzdan beter

Yok öyle beleşten, hakkını helal et açıkgözlülüğü
Hükmü olur mu yürekten gelmeyen klişe sözün,
Karşılığı olacak elbet yaptığın iyiliğin, kötülüğün
Ne hakkımı helal ederim, ne de helal et derim
Varsa kul hakkı, illa ki sonunda ceremesini çekerim.