İdris Akmetin Şiirleri - Şair İdris Akmetin

Deliksiz uyuyabiliyorsan
Gecelerin zifiri koynunda
Toprak olsa da evin
Hasırdan yatak, ottan yastığın
Dipsiz kuyulara gömülü ise korkuların
Kaygıların, endişelerin

Dost dost diye ne yanar durursun
Cana, candan başka dost olur mu?
Her dostum diyeni dost bellersin
Elden, ele hiç harbiden dost olur mu?

Canı candan sorarlar, duymadın mı ?

ÇÇocukça sevmiştim bir zamanlar seni
Her gördüğümde bir ürkek kuş gibi
Titrerdi yüreğim can kafesimde
Başka göz başka çehre bilmezdim
Senin gözlerindi aradığım, tüm yüzlerde .

Gün doğar har sabah pencereye
Börtü böcek güne merhaba der
Gülümser beyaz, pembe çiçekler
Daldan dala koşuşur kırlangıçlar
Dere boyu şakırdar hep bülbüller.

Ben sana demedim mi?
İnsanoğlu çiğ süt emmiş
Güvenme demedim mi?
Ser ver ama sır verme
Elin ağzı çuval değil
Büzemezsin demedim mi?

Nasıl kor ateş oldu
Her gün büyüyen hasretin
Öksüz kalan yüreğimde
Bilsen nasıl özledim bakışını
Hasret kalıp gülüşüne,
Sevincine, öfkene, her sözüne,

İlkeldi insan acıkınca
Zehirli ok atardı
Avını göğsünden vururdu
Birer birer, tek tek
Yer içer keyfine bakardı
Binlerce yıl geçti

Sevin sevilin demişse Tanrı
Neden öldürür insan insanı
Madem eşrefi mahlukat dedi
Onu balçıktan yaradan
Mahlukata zulüm yapmak
İnkar etmek değil midir yaradanı.

Haksızlığa uğramak, haksızlık yapmaktan iyidir,
Demişti büyük Filozof Sokrates Milattan önce
Sen sen ol, haklılığından asla vaz geçme
Hak için ölenler sayesindedir köleliğin kalkması
Haklının haklıyım diye haykırabilmesi özgürce.

Adam olana bir fincan kahve yeter,
Olmayan, ne yapsan domuzdan beter