İçimde Yanan Ben Şiiri - Yücel Özkü

İÇİMDE YANAN BEN
Kendi ellerimle yaktım gençliğimi,
Kader diyemem, içimde açılmış bir yara bu.
Ne yazgı suçlu ne de zamanın gölgesi,
Ateşi büyüten bendim, yakan da yine bu.

Bir adımda kırıldı hayallerin dili,
Her düş biraz eksilerek uyandı içimde.
Sanma ki rüzgâr savurdu savruluşumu,
Ben düştüm kendi ellerimin izinde.

Geçtiğim her yol biraz benden alırken,
Sessizce çoğaldı içimdeki yorgunluk.
Bir gençlik değil yalnızca küle dönen,
Yüreğimde biriken suskunluk, solgunluk.

Kendi ellerimle yaktığım gençliğime,
Kader diyemem… çünkü ben yazdım bu izi.
Ve şimdi küllerin arasından öğrenirim,
En ağır yangınmış insanın kendi kendisi.

YÜCEL ÖZKÜ
24 Haziran 2026/19:02